Wszystko co mamy, to chwila.

"Cisza w sercu. Jakże ją łatwo
spłoszyć lub zatruć."* * *
Zaryzykowałam chyba pierwszy raz w życiu.
Nie wiem, co przyniosą kolejne dni, miesiące.
Ile łez będzie... (więcej)

"Cisza w sercu. Jakże ją łatwo
spłoszyć lub zatruć."* * *
Zaryzykowałam chyba pierwszy raz w życiu.
Nie wiem, co przyniosą kolejne dni, miesiące.
Ile łez będzie mi dane jeszcze wylać, z iloma rozczarowaniami stawić czoła.
Wiem na pewno to, że jestem na tyle silna, by sobie poradzić.
Nie można odkładać życia na potem.
Trzeba się z nim zmierzyć tu i teraz. Tak sądzę...
I wiem, że jeśli chce się spełniać marzenia, Wszechświat rzeczywiście sprzyja. * * *
"Weź tę chwilę w dłonie, jak światło,
osłoń od wiatru." Broniewski
Peace.
Peyton. (mniej)

Nienawidzę stycznia.
Styczeń zawsze przynosi rozczarowania, gorycz i zwątpienie.
Dzisiejsza niedziela była nieudanie leniwa.
Zbyt dużo myślę i rozpamiętuję.
I nie mogę so... (więcej)

Nienawidzę stycznia.
Styczeń zawsze przynosi rozczarowania, gorycz i zwątpienie.
Dzisiejsza niedziela była nieudanie leniwa.
Zbyt dużo myślę i rozpamiętuję.
I nie mogę sobie znaleźć miejsca. Ani idealnej książki do poczytania.
Zgryzoty dzisiejszego wieczoru pozostawiam sobie samej.
Może jutro będzie lepiej. Może uśmiechnę się szczerze.
I może jutro zdobędę się na odwagę, by żyć.Wielce pesymistyczna P. (mniej)

Spierdoliłam ostatnio zbyt wiele rzeczy.* * *
Dzień znika za dniem.
Mam ochotę utopić kalendarz do wtóru z czasem.
Podrygi do muzyki przynoszą ulgę.
Skok przez wy... (więcej)

Spierdoliłam ostatnio zbyt wiele rzeczy.* * *
Dzień znika za dniem.
Mam ochotę utopić kalendarz do wtóru z czasem.
Podrygi do muzyki przynoszą ulgę.
Skok przez wyżyny własnej ambicji - to dopiero byłby wyczyn.
Na dzień dzisiejszy żyję dzięki muzyce, kawie i gorzkiej czekoladzie. Niezbyt wysublimowane menu...
Głowa staje się coraz cięższa.
A zdjęcia wychodzą coraz brzydsze.
Książki zalegają na półce.
Chyba nigdy nie przebrnę przez nie.
Swoistość banałów.
A co dzień modlę się o cud.
Tak, wiem. Zbyt wiele sprzeczności mną zawładnęło.
Może w końcu uda mi się to ujarzmić.
I przestać ciągle komplikować sobie życie.P. (mniej)

W moim przypadku deszcz zawsze przynosi ze sobą dawkę wspomnień. Chcianych mniej lub bardziej.
Siedzę przy otwartym oknie i wdycham zimny oddech nocy.
Myśli swobodnie krążą. Łapię ... (więcej)

W moim przypadku deszcz zawsze przynosi ze sobą dawkę wspomnień. Chcianych mniej lub bardziej.
Siedzę przy otwartym oknie i wdycham zimny oddech nocy.
Myśli swobodnie krążą. Łapię je, zatrzymuję o jedna chwilę dłużej i znów puszczam w eter.
Nawet nie mam siły płakać.
Chociaż wiem, że przyniosłoby to ulgę niespokojnej duszy. Przynajmniej dziś.* * *
Najdziwniejsze sny są poranną porą i nic tego nie zmieni.
Śpię mało. Więcej myślę.
Opuszczam dom na cały dzień, by powracać na jego nocne łaski.
Godziny nabierają nowego znaczenia.
Ciało drętwieje. Głowę rozsadza ból. Serce cierpi katusze.
Wszystko i nic się zmienia.Peyton. (mniej)

Czekam na ciszę nocy.
Spokojny oddech uśpionego domu.
Ciche syczenie pralki w piwnicy, pochrapywania domowników, niewyjaśnione skrzypienia na strychu.
Potrzebuję tego d... (więcej)

Czekam na ciszę nocy.
Spokojny oddech uśpionego domu.
Ciche syczenie pralki w piwnicy, pochrapywania domowników, niewyjaśnione skrzypienia na strychu.
Potrzebuję tego dziś, jak nigdy...* * *
Czerwone jabłka lśnią w metalicznym wiaderku.
Stare przepowiednie młodych wiedźm, których nienawidzę, bo za bardzo je kocham.
Zastanawiam się, gdzie są granice pomiędzy tymi uczuciami i sprzecznościami.
Moja relacja z matką jest cholernie trudna.* * *
Dziś się łamię.
Zbyt wiele nieprzyjemnych rzeczy osnuło mnie swym mrokiem.
Boję się zmian, boję się ryzyka.
Mimo tego coś gdzieś mi mówi "nie poddawaj się".Więc trwam.
Kubeł zimnej wody na dobranoc.Peyton. (mniej)

Pierwsze łzy nowego roku już wylałam.
Podejmowanie poważnych decyzji nigdy nie było moją mocną stroną.
Wciąż się waham, czy podążyć swoją ścieżką, czy wybrać zło konieczne.
Se... (więcej)

Pierwsze łzy nowego roku już wylałam.
Podejmowanie poważnych decyzji nigdy nie było moją mocną stroną.
Wciąż się waham, czy podążyć swoją ścieżką, czy wybrać zło konieczne.
Serce rwie się ku sztuce, ku odkrywaniu nieznanego, robieniu tego, o czym zawsze marzyłam.
Umysł przypomina, że swoimi decyzjami mogę rozpętać wojnę.
Ale nie zamierzam spełniać czyiś oczekiwań.
Robiłam to już przez ostatnie kilkanaście lat.
Chcę... Chcę zrobić w końcu coś dla siebie.
I poczuć to, czego od tak dawna nie czułam - spełnienie i radość.P. (mniej)

Nieoczekiwane odkrycie nowej muzyki było zbawieniem dla dzisiejszego wieczoru.
Śnieg leniwie sypie, dom drzemie.
Już za dobę będę o rok starsza, a wszystkie okropności tego roku bę... (więcej)

Nieoczekiwane odkrycie nowej muzyki było zbawieniem dla dzisiejszego wieczoru.
Śnieg leniwie sypie, dom drzemie.
Już za dobę będę o rok starsza, a wszystkie okropności tego roku będą bardziej za mną, niż ze mną.
Mimo swoich sumiennych obietnic chyba utworzę listę postanowień noworocznych.
Nawet, jeśli połowa z nich pójdzie w zapomnienie.
I nawet, jeśli lepiej wychodzi mi podliczanie zysków i strat niż tworzenie nowych planów.
* * *
Rok 2011 wspominam jako rok ogromnych marzeń.
Rok, który mnie kształtował.
Rok, który dał mi nieźle w kość.
Rok, który mnie mile zaskakiwał, ale i też rozczarowywał.
I na tym poprzestańmy. * * *
Nowy rok, nowa karta, nowe miesiące i tygodnie na nowo, od nowa.
Niech najbliższe 366 dni będą najpiękniejszymi dniami w każdym życiu jednostki.
Spontanicznymi, radosnymi, pracowitymi, idealnymi.
Pełnymi miłości, przyjaźni, harców, swawoli.
Naszymi.Peace.
Peyton. :)


(mniej)

Dni przemknęły niezauważalnie.
Nawet nie zdążyłam zmrużyć oka na książkowe 8h snu. Nieprzerwane.
Śpię na raty. Ot tak, dla zburzenia idealnego planu naprawczego swego życia.
... (więcej)

Dni przemknęły niezauważalnie.
Nawet nie zdążyłam zmrużyć oka na książkowe 8h snu. Nieprzerwane.
Śpię na raty. Ot tak, dla zburzenia idealnego planu naprawczego swego życia.
Męczą mnie sny - o ślubach, ciążach, długich i męczących wędrówkach w górach.
Mam ochotę spakować walizkę, wziąć ze sobą zapas książkę i ruszyć w świat.
Albo chociaż rzucić w cholerę studia.
Nawet nie przypuszczałam, że obranie złego kierunku może tak męczyć i przysporzyć tylu kłopotów...* * *
Odgrzebałam dziś z zakamarków starego kalendarza listę napisaną w czasach wielkich smutków i marzeń: "Lista rzeczy do zrealizowania w przeciągu 2011 - 2014 roku".
Oprócz kilku prozaicznych pozycji, jak "zrobić sobie tatuaż - najlepiej od razu trzy", "pojechać na Woodstock", czy też "kąpać się w fontannie" znalazłam kilka bardziej ambitniejszych, upadłych już pozycji.
Podobno na nic nie jest za późno w życiu.
Jednak ja zmarnowałam zbyt wiele szans danych mi przez los.
I tkwię nadal w tym samym punkcie życia, co rok temu.
W punkcie, którego nienawidzę.
Może jestem bogatsza o kilka doświadczeń i bardziej świadoma.
Ale wciąż nic nie zrobiłam.
Czuję, jak wszystko powoli gdzieś tam się we mnie kształtuje, ewoluuje, rodzi się. Jednak wciąż za wolno.
Rodzice postawili przede mną żelazne zasady. A ja wciąż kurczowo się ich trzymam, bojąc się wypowiedzieć swoje zdanie, podjąć swój nieudolny, ale swój krok.
Może powinnam się zbuntować? Zrobić coś dla siebie?P.

(mniej)

Słowa wypowiadane w gniewie ranią.
Ich prawdziwość odbija się echem w umyśle i powoduje, że oczami wyobraźni widzi się najczarniejsze scenariusze kolejnych, przyszłych dni.
Jedna c... (więcej)

Słowa wypowiadane w gniewie ranią.
Ich prawdziwość odbija się echem w umyśle i powoduje, że oczami wyobraźni widzi się najczarniejsze scenariusze kolejnych, przyszłych dni.
Jedna chwila potrafi wszystko zniszczyć i naprawić zarazem.
A uratowanie czyjegoś życia jest czynem heroicznym, nawet jeśli to był zwykły, naturalny, ludzki odruch.* * *
Wiem, że ostatnio zbyt często się gubię - wśród własnych myśli, w nowym sklepie, czy też (i przede wszystkim) w życiu.
Mam nadzieję, że podjęte przeze mnie decyzje, jaką drogę obrać, zostały właściwie podjęte.
W końcu nabrałam odwagi na spełnianie swoich marzeń.
A w moim przypadku to jest naprawdę duży krok.
Wydaje mi się, że czasem trzeba upaść naprawdę nisko, by zobaczyć z tego dołu swoje dotychczasowe życie i zacząć doceniać wiele rzeczy.* * *
Żeby nie kończyć zbyt ponuro, chciałabym złożyć najserdeczniejsze życzenia z okazji Bożego Narodzenia.
Niech dzisiejszy dzień będzie najwspanialszym dniem tego roku, jego kulminacją.
Wypełniony radością, miłością i przyjaznymi gestami.
Niech w każdym z nas zagości radość małego dziecka, którym kiedyś byliśmy; jak z niecierpliwością oczekiwaliśmy na uroczyste kolacje 24. grudnia, otwieranie prezentów i bycie wśród kochających nas osób.
I przede wszystkim każdemu życzę, aby miał odwagę i siłę na spełnianie swoich marzeń.
Gdyż 'wszystko jest możliwe do osiągnięcia'.
I niech nazwą mnie głupcem, ale ja w to wierzę. :)
Wesołych Świąt!!Peace.
Peyton. (mniej)

Zastanawiam się nad swoją wegetacją minionych dni, ukrytych w setkach słowach i miliardach wylanych łez.
Krzyki rozpaczy, krzyki niemej pomocy.
Jedna głowa przodująca w tłumie, jed... (więcej)

Zastanawiam się nad swoją wegetacją minionych dni, ukrytych w setkach słowach i miliardach wylanych łez.
Krzyki rozpaczy, krzyki niemej pomocy.
Jedna głowa przodująca w tłumie, jedna wyróżniająca się istota.
I co z tego. I tak pochłonie ją bezsilność.
Ból rozrywał klatkę piersiową - tak niegdyś ładnie posklejaną.
W pracowni wrzało. Istne piekło na pierwszym piętrze.
Irracjonalna potrzeba wyzwolenia się, skoku przez okno w mrukliwą otchłań.
Było, minęło.
Czas zacząć kreślić nową przygodę, w cieplejszych barwach.
Chociaż dziś nadal uważam, że optymizm jest dla frajerów.
Peace.
Peyton. P.S.
Czy czas dostał w spadku po przodkach turbodoładowanie i mknie z zawrotną prędkością?! (mniej)

Nocami śni mi się Paryż.
Zapach wanilii w pracowni otumania.
I bynajmniej nie przypomina nadchodzących świąt.
Odszukane, odkurzone stare akordy nowych dźwięków.
M... (więcej)

Nocami śni mi się Paryż.
Zapach wanilii w pracowni otumania.
I bynajmniej nie przypomina nadchodzących świąt.
Odszukane, odkurzone stare akordy nowych dźwięków.
Muzyka jest piękna.
I również jest lekarstwem na strapienia duszy.
Ciało tęskni za drugim ciałem.
Nieznanej osoby, jeszcze nie kochanej.
Zwykły pocałunek może sprawiać cuda. Czasem.
Wiatr, zapach nadziei i wiosny (!?), zły wieczór.
Nie pamiętam już, jak smakuje kawa.
Ale pamiętam dokładnie zapach tempery.
Dotyk płótna w sklepie – pohamowałam się przed kupnem nowych sztalug i pędzli.
Dlaczego?! Kurwa dlaczego?!
Przykrywam się ramionami na dobranoc. Swoimi własnymi.
Na inne mnie nie stać.
A usta tak tęsknią...
Martwe zdjęcia tkwią w martwym punkcie zawieszenia martwej konstrukcji kreatywności.
Rok temu było trudno. Teraz jest jeszcze trudniej.
Ałpatow, Osińska, Białostocki i Estreicher – wracają do łask.
Książki piętrzą się i piętrzą. Wciąż jest ich za mało.
Mam zbyt wygórowane ambicje?
Nie wiem. Dziś nic nie wiem.
I jest mi z tym zbyt dobrze.
P. (mniej)

Podtrzymuję stwierdzenie z dawnych lat, że muzyka tworzy nasz świat.
Co z tego, że śpię po 5 h na dobę.
Co z tego, że jutro rano trzeba wcześnie wstać, stawić czoła szarej, akademi... (więcej)

Podtrzymuję stwierdzenie z dawnych lat, że muzyka tworzy nasz świat.
Co z tego, że śpię po 5 h na dobę.
Co z tego, że jutro rano trzeba wcześnie wstać, stawić czoła szarej, akademickiej rzeczywistości i wysłuchiwać tylu nieszczęsnych słów.
Ta chwila, ta godzina trwa. Ona jest moja. I nigdy nie pozwolę jej przeminąć.
Ludzie potrafią niszczyć drugiego człowieka.
Ale jednocześnie potrafią podnieść go i podprowadzić do właściwej drogi.
Tak wiele zależy również od nas samych...
Rozwijać się i motywować. Oraz nie poddawać się - to moje cele.
Nie pierdolę już na dobranoc.
Jutro się zmieniam.
A może już to uczyniłam?Peyton. (mniej)

Niemożność zlepienia ze sobą słów w mniejszą/większą sensowną treść dobija mnie.
Z niczego nie jestem zadowolona, wszystko mnie utwierdza w przeświadczeniu, że jestem beznadziejn... (więcej)

Niemożność zlepienia ze sobą słów w mniejszą/większą sensowną treść dobija mnie.
Z niczego nie jestem zadowolona, wszystko mnie utwierdza w przeświadczeniu, że jestem beznadziejna.
A może to jest jednak prawda? że nie nadaję się do niczego?
Ludzie mówią mi: "nie poddawaj się. bądź sobą. idź twardo do przodu. weź się w garść. ogarnij się".
Mam właśnie ochotę wyjść z siebie, stanąć obok i zdrowo przywalić sobie w ten durny łeb.
Nic nie przynosi ukojenia, nic nie zaspokaja mnie dostatecznie.
Tracę powoli samą siebie.
P.
(mniej)

Dnie zatopiły się ciężko w swych identycznych sentymentach.
Znów jest 4. grudnia, jak rok temu, dwa, siedem, jedenaście.
Serce wznosi się i opada.
Wzrok zatacza błędne ... (więcej)

Dnie zatopiły się ciężko w swych identycznych sentymentach.
Znów jest 4. grudnia, jak rok temu, dwa, siedem, jedenaście.
Serce wznosi się i opada.
Wzrok zatacza błędne koło wokół tych samych rzeczy.
Nic nie jest takie samo, bo wszystko jest do siebie tak bardzo podobne...
Paranoja.
Ale żyję. Inaczej, śmieszniej, smutniej.
Więcej, mniej nadziei, uśmiechu na ustach, wody w oczach.
Kuli w gardle, pustki w żołądku, włosów na głowie.
Strach - przed każdym następnym dniem.
Czy dam radę? Czy wytrwam?P. (mniej)

Czuję, jak powoli odzyskuję siły.
Wszystko staje się jaśniejsze, bardziej klarowane i prostsze.
Wymuszony uśmiech częściej przeradza się w ten szczery uśmiech.
Wylałam już zb... (więcej)

Czuję, jak powoli odzyskuję siły.
Wszystko staje się jaśniejsze, bardziej klarowane i prostsze.
Wymuszony uśmiech częściej przeradza się w ten szczery uśmiech.
Wylałam już zbyt dużo łez.
Smakuję wszystko inaczej. Świat stanął do góry nogami.

* * *
Nie jest mi łatwo.
Ze studiami, z nowym środowiskiem, z masą niezrozumiałych istot.
Z rodziną, z przyjaciółmi i z samą sobą.
Z brakiem stabilności i z brakiem jakiejkolwiek wyższej motywacji.
Jednak walczę.
Wylałam już zbyt dużo łez.* * *
Chaos jak panował, tak panuje nadal.
Najwidoczniej taka jest moja natura.
Nie chcę już nawet z tym walczyć.
Mam ochotę usiąść, podglądnąć to z boku i śmiać się do upadłego.* * *
Coldplay, Coldplay, Coldplay...
Peace.
Peyton.
(mniej)

Porażka jeszcze nigdy w życiu mnie tak nie zmotywowała.
Ukształtowała wyraźnie plan na przyszłość, wraz z tymi śmiesznymi, drobnymi szczególikami.
Oczyściła umysł ze zbędnyc... (więcej)

Porażka jeszcze nigdy w życiu mnie tak nie zmotywowała.
Ukształtowała wyraźnie plan na przyszłość, wraz z tymi śmiesznymi, drobnymi szczególikami.
Oczyściła umysł ze zbędnych wątpliwości, dodała tej cholernie potrzebnej siły.
Nie dostanie się na studia, na jedną z lepszych uczelni w naszym kraju, naprawdę motywuje.
Po tej wiadomości bałam się płaczu, zgrzytania zębami, niepohamowanej dawki żalu oraz smutku.
Zamiast tego jest po prostu śmiech. W końcu prawdziwy, nieudawany.
I ulga. Chęć zmian. Zdrowa dawka ambicji. Determinacja. Czysta radość.
Czuję, że właśnie teraz otwiera się przede mną furtka na odkrywanie wspaniałości życia.
Właśnie teraz jest TEN czas.Peace!!
Peyton. (mniej)

Pierwszy raz od tak dawna czuję w sobie niewyobrażalną energię i siłę.
Czuję, że właśnie teraz nadszedł idealny moment na spełnianie swoich marzeń.
Ale coś ciągle mnie powstrzymuj... (więcej)

Pierwszy raz od tak dawna czuję w sobie niewyobrażalną energię i siłę.
Czuję, że właśnie teraz nadszedł idealny moment na spełnianie swoich marzeń.
Ale coś ciągle mnie powstrzymuje od podjęcia radykalnych kroków.
Stale towarzyszący strach, spokojne ale smutne łzy, zaciętość i dziwny niepokój nie pozwalają na nic.
Coraz częściej zastanawiam się nad tym, co tak na prawdę się ze mną dzieje.
Czego oczekuję od życia i samej siebie.
Czego naprawdę pragną i co chcę osiągnąć.
Powtarzam sobie, że to tylko dziwny niepokój spowodowany oczekiwaniami związanymi ze studiami.
Ale kiedy w końcu emocję opadną i dowiem się najważniejszego, czy wtedy wszystko wyda się choć trochę łatwiejsze?* * *
Dziś jest idealny wieczór na siedzenie w ogrodzie i picie wina.
Słuchanie Beatlesów lub smętnego rock'a
Snucia pięknych planów na przyszłość.
I prowadzenia luźnych rozmów na temat ludzkiego życia.Peace.
Peyton. (mniej)

Ktoś powiedział mi, żebym wróciła na poważnie do pisania.
Wyśmiałam to.
Nie mam siły, nie mam chęci, nie mam weny, tudzież jakiegokolwiek talentu.
Splot luźnych sł&oac... (więcej)

Ktoś powiedział mi, żebym wróciła na poważnie do pisania.
Wyśmiałam to.
Nie mam siły, nie mam chęci, nie mam weny, tudzież jakiegokolwiek talentu.
Splot luźnych słów, w których na kilometr zalatuje grafomaństwem, nigdy nie miałby racji bytu.
Więc dlaczego Ona mi to powiedziała?
Wiedząc, że jest moim autorytetem oraz że nigdy nie mydli mi oczu...?* * *
Kilka ostatnich wydarzeń minionych dni dały mi wiele do myślenia.
Mój światopogląd wciąż ulega zmianom - mniej lub bardziej gwałtownym.
Pamiętam, kiedyś miałam zasady, dziś, w najmniej spodziewanych momentach, łamię je.
Nocne koszmary zawładnęły moim snem całkowicie.
Budzę się z krzykiem lub cichym westchnieniem.
W snach biegam, krzyczę, uciekam, bronię się, niszczę i zostaję poniżana.
Śnią mi się dzikie, czarne ptaki, stare budowle i kościoły, wiklinowe kosze, stara szkoła i puszcze.
Więc...?* * *
Potrzebuję literatury.
W dużej dawce.
Dobrej. Mocnej. Poruszającej. Dogłębnej. Filozoficznej.
Potrzebuję. Natychmiast!Peace.
Peyton. (mniej)

Miska truskawek na śniadanie, obiad i kolację.
Budzik dzwoni z wyczuciem o 5:00.
Oczy same zamykają się przed 22.
Ktoś zajechał mi na ambicję. Ot tak.
Chciałabym kiedykol... (więcej)

Miska truskawek na śniadanie, obiad i kolację.
Budzik dzwoni z wyczuciem o 5:00.
Oczy same zamykają się przed 22.
Ktoś zajechał mi na ambicję. Ot tak.
Chciałabym kiedykolwiek w życiu polecieć balonem.
Prozaiczne wchody słońca nadal zachwycają.
A marzenia, mimo surrealistycznego wymiaru, nie umierają tak łatwo.* * *
"Po jakimś czasie przestałam tak wiele o tobie myśleć. Za dużo mnie to kosztowało.
Cóż, widocznie musiało tak być.
Nie chciałam, ale problem nie polegał na tym, czego ja chcę.
Prawda. (...)"
S. Minot.


Peyton. (mniej)

Zbyt długo zbieram się na to, by w końcu podjąć jakiekolwiek decyzje i stawić czoła problemom.
Kiedyś to wszystko było dla mnie zwykłym wyzwaniem, którym się rozkoszowałam.
(więcej)

Zbyt długo zbieram się na to, by w końcu podjąć jakiekolwiek decyzje i stawić czoła problemom.
Kiedyś to wszystko było dla mnie zwykłym wyzwaniem, którym się rozkoszowałam.
Dziś nawet prozaiczne rzeczy stają się zbyt wielkie i skomplikowane.
Codziennie zadaję sobie pytanie: "Co, do kurwy nędzy, się dzieje?".
I odpowiadam prostym "nie wiem".
Siedzę cicho, gdy trzeba krzyczeć. Krzyczę, gdy trzeba siedzieć cicho.
I nader często przejmuję się tym, co myślą o mnie inni.
Ale czy to ma jakikolwiek sens?... * * *
Idealista - fantasta, marzyciel, romantyk, uczuciowiec, ideowiec. * * *
Pasja, nadzieja, cele, wyzwania, ambicje, marzenia, postanowienia, namiętności. * * *
Liczę na to, że pewne rzeczy nabiorą w końcu sensu.
I że łatwiej będzie mi podejmować decyzje.
Oraz, że w końcu będzie po prostu dobrze. Peace.
Peyton.
(mniej)

Wyprucie emocjonalne.
Nie dane jest nam nawet dzielić się ze sobą głupim "Dzień dobry".
A tym bardziej wysublimowanymi słowy.
Życie zaczęło przypominać popioły... (więcej)

Wyprucie emocjonalne.
Nie dane jest nam nawet dzielić się ze sobą głupim "Dzień dobry".
A tym bardziej wysublimowanymi słowy.
Życie zaczęło przypominać popioły legendarnego Feniksa.
Z tą różnicą, że już nigdy się nie odrodzi to, co właśnie spłonęło.
Nienawidzę tego stanu. Po prostu go nienawidzę. P. (mniej)

Które słowa ciążą bardziej?
Te wypowiedziane, czy te zachowane dla siebie?
* * *
Ludzie coraz bardziej mnie zaskakują - swoją obojętnością, zaangażowaniem i poświ... (więcej)

Które słowa ciążą bardziej?
Te wypowiedziane, czy te zachowane dla siebie?
* * *
Ludzie coraz bardziej mnie zaskakują - swoją obojętnością, zaangażowaniem i poświęceniem.
* * *
Nadal cechuje mnie niemożność wyrzucenia z siebie emocji.
Słowa plączą się, żadne z nich nie ma najmniejszego sensu.
A co w życiu ma sens?
Bezwzględne dążenie do swoich celów? Przyjaźń? Miłość? Rodzina? Akceptacja?
Dla mnie najważniejsze jest odnalezienie siebie, swojej drogi i swojego miejsca.
Poczucie, że jest dobrze - tu i teraz, i że pasuję do tej dziwnej, życiowej układanki.
I... Chciałabym na spokojnie siąść i powiedzieć sobie: "W końcu coś zrobiłam. Od początku do końca."
I poczuć tą dziką satysfakcję.
O miłości nawet nie marzę. Wiem, że jeszcze nie jest na nią czas. Przynajmniej tak mi się wydaje...
* * *
Patrzę na cichą ulicą i błyszczące gwiazdy.
I myślę, że czasem mam zajebiste szczęście, mogąc cieszyć się i korzystać z tych chwil.
Nie ważne, co będzie. Nie ważne nawet, co jest teraz. Kurwa, nic nie jest ważne... P. (mniej)

Ostatnio zaskakuję samą siebie w sytuacjach 'ekstremalnych'.
Ostatnio rozpoczęłam senną kontemplację na temat zagadnień z najbliższej przyszłości.
Ostatnio mam coraz większą ch... (więcej)

Ostatnio zaskakuję samą siebie w sytuacjach 'ekstremalnych'.
Ostatnio rozpoczęłam senną kontemplację na temat zagadnień z najbliższej przyszłości.
Ostatnio mam coraz większą chęć na realizację swoich planów.
Ostatnio... Niespokojna dusza, zapach karmelu i wódki i miliardy niespisanych emocji. P. (mniej)

Niemożność wyrzucenia z siebie prostych słów, ułożonych w jedną sensowną całość, dobija mnie całkowicie.
Nie mówiąc o emocjach, które z minuty na minutę zmieniają... (więcej)

Niemożność wyrzucenia z siebie prostych słów, ułożonych w jedną sensowną całość, dobija mnie całkowicie.
Nie mówiąc o emocjach, które z minuty na minutę zmieniają się, niczym w cholernym kalejdoskopie.
Nienawidzę takich dni, jak te.
Presja środowiska, durne słowa, durniejsze gesty i zachowanie.
I ciągłe udowadnianie, że jednak stać mnie na wiele.
Tylko, że to wszystko przychodzi z musu i na dodatek prowadzi mnie do powolnej dewastacji.
Mam ochotę rzucić tym wszystkim, powiedzieć cholerne "DOŚĆ!!" i iść w końcu swoją własną drogą.
Nawet, jeśli miałaby się składać z samych porażek.
Ale ona byłaby moja.
I pewnie czułabym się tam dobrze... P.
(mniej)

Luźny splot luźnych zdań:

1. Czy bycie idealistą ma kiedykolwiek rację bytu?
2. Chciałabym posmakować szalonej i zakazanej karuzeli życia. Poddać się jej bezwładnie.(więcej)

Luźny splot luźnych zdań:

1. Czy bycie idealistą ma kiedykolwiek rację bytu?
2. Chciałabym posmakować szalonej i zakazanej karuzeli życia. Poddać się jej bezwładnie.
3. Noc i gwiazdy to najcudowniejszy wynalazek natury.
4. Drobne łzy, wielkie emocje, śmiałe marzenia, cholerny marazm i niemoc. I od nowa...
5. Czas zapomnieć i żyć w przeświadczeniu o lepszych dniach.
6. Pomysł. Skrupulatne planowanie. Skuteczna realizacja z domieszką poświęcenia i ciężkiej pracy. Satysfakcja.
7. Stare czasy vs nowe czasy.
8. Zagłuszenie wszelkich emocji solidną dawką muzyki.
9. Pseudoproblemy i ich pseudorozwiązania.
10. Szczęście to: dobra książka, ulubiona muzyka, szalone pomysły i ich realizacja z jeszcze bardziej szalonymi ludźmi i spontaniczność, która zmienia bieg zdarzeń.
11. Otwarcie się na innych ludzi jest dla mnie wciąż dużym wyzwaniem.
12. Zorganizowanie - koordynacja, organizacja, rozplanowanie, uporządkowanie, systematyzacja.
13. "Mógł zająć się cyrkiem." Bratny. Str. 56
14. Zamiar odpisania na wszystkie listy pochłonięty został przez... No właśnie, przez co?!
15. Z zagubieniem człowieka bywa tak, że sam nie jest świadomy do końca tej chwili, kiedy zbacza z właściwej drogi, którą dotąd podążał.
16. Czasem mam wrażenie, jakby liche jednostki podkradały mi moje własne życie.
17. ... prawie nie ma mnie w domu - kiedyś to miało sens.
18. Poszukiwanie inspiracji tam, gdzie dotąd nikomu nie udało się jej znaleźć.
19. I chyba muszę przyznać, że spierdoliłam wiele spraw. * * *
Sama sobie się dziwię, że wytrwałam calutki rok w tym małym 'eksperymencie'.
Heh...
P. (mniej)

Od niespełna dwóch godzin trwam w dziwnym letargu przy akompaniamencie CocoRosie.
Wdycham świeże powietrze, sycę oczy najwspanialszym widokiem nieba i gór.
Jedna... (więcej)

Od niespełna dwóch godzin trwam w dziwnym letargu przy akompaniamencie CocoRosie.
Wdycham świeże powietrze, sycę oczy najwspanialszym widokiem nieba i gór.
Jednak miło jest mieszkać w otoczeniu tych dzikich pagórów i mieć tą świadomość, że są wręcz na wyciągnięcie ręki. * * *
Czterominutowa rozmowa przez telefon dała mi solidną dawkę wiary i siły, której w tym momencie baardzo potrzebowałam.
Dziękuję, dziękuję, dziękuję!!!! * * *
Wpis na znalezionej przypadkiem karteczce po prostu mnie... rozwalił.
Niedbale nakreślone słowa "w przyszłości chciałabym studiować na ASP" stały się dziwnie adekwatne do moich ostatnich rozterek.
Mój namącony scenariusz przyszłościowy staje się jeszcze bardziej zakręcony.
Czasem zastanawiam się, czy kiedykolwiek na cokolwiek się zdecyduję - tak konkretnie i dojrzale. * * *
Mimo cudowności CocoRosie, to właśnie ta piosenka buduje mój nastrój od najwcześniejszych godzin porannych:
www.youtube.com/watch Peace!
Peyton. (mniej)

Pewnych uczuć nie da się w sobie zabić, choćby nie wiem jak się próbowało. * * *
Ostatnio od nowa uczę się, co to znaczy odwaga, poświęcenie, wytrwałość no i takie tam... * *... (więcej)

Pewnych uczuć nie da się w sobie zabić, choćby nie wiem jak się próbowało. * * *
Ostatnio od nowa uczę się, co to znaczy odwaga, poświęcenie, wytrwałość no i takie tam... * * *
"Może każdy zdoła się wznieść ponad swoje ograniczenia." Zusak. Peace.
Peyton. (mniej)

Borykanie się z trudami codzienności wysysa ze mnie całą dotychczasową energię.
Wciąż niepozałatwiane sprawy przytłaczają mnie rankiem i późnymi wieczorami.
Sen nie daje... (więcej)

Borykanie się z trudami codzienności wysysa ze mnie całą dotychczasową energię.
Wciąż niepozałatwiane sprawy przytłaczają mnie rankiem i późnymi wieczorami.
Sen nie daje odpoczynku, męcząc coraz to bardziej wymyślnymi obrazami.
A ja trwam w mętnej egzystencji tych kwietniowych dni. * * *
Serce stało się nieposłuszne; nie wiem czemu bije mocniej na wspomnienie czyiś oczu.
Ale to minie. Jak zawsze.
Wróci równowaga, spokój, trzeźwość umysłu.
Ale czy naprawdę tego chcę?
Całe życie, zawsze, uciekam od najbardziej ludzkich uczuć.
Nie wiem, czy warto poświęcać się w imię chwilowego szczęścia.
Ale przecież to, co małe buduje to, co duże...
P. (mniej)

Ulotne chwile stają się coraz bardziej ulotne.
Swoistość ciekawej konstrukcji filozofii życiowej, ot co. * * *
Zastanawiam się, gdzie zgubiłam swój perfekcjonizm, zacię... (więcej)

Ulotne chwile stają się coraz bardziej ulotne.
Swoistość ciekawej konstrukcji filozofii życiowej, ot co. * * *
Zastanawiam się, gdzie zgubiłam swój perfekcjonizm, zaciętość i determinację wobec realizowania najbardziej śmiałych pomysłów.
Obecnie zbyt wiele cholernych planów oddala się powoli w kierunku utopijnej krainy.
Co jest nie tak?!
* * *
Coś gdzieś mnie blokuje, a ja ciągle próbuję odgadnąć co.
Moje wygórowane ambicje, tudzież sama-nie-wiem-co, przejęły władzę absolutną nade mną, nadając mi cechy przeciętnej marionetki.
Mam ochotę krzyknąć “Kurwa, dość!”, jednak wciąż brak mi odwagi (?).
* * *
Mam potrzebę przeczytania w końcu "Biegnącej z wilkami".
I poddac sie muzyce Bat For Lashes.
Zawiązać opaskę na oczach i po omacku poznawać wszystko dookola - na nowo, ot tak Peyton. (mniej)

W tym ciągłym i codziennym maratonie czasami zatrzymuje się na ułamek sekundy.
Rozglądam się dookoła, nie poznając rozłożystego dębu z dużą dziuplą, prychającego spalinami przedwojen... (więcej)

W tym ciągłym i codziennym maratonie czasami zatrzymuje się na ułamek sekundy.
Rozglądam się dookoła, nie poznając rozłożystego dębu z dużą dziuplą, prychającego spalinami przedwojennego samochodu sąsiada, czy tez własnego domu z tym ciągle zakurzonym dzwonkiem do drzwi.
Nie wiem, z jakich liter składa się moje imię i która to już wiosna w moim życiu.
Zatrzymuję się, łapiąc półoddech na dalszy, długi bieg.
W przelocie schną łzy, gubią się uśmiechy, echo krzyków wciąż gdzieś pogrzmiewa.
Czasem nie wiem, co się dzieje; gdzie jest granica pomiędzy snem a światem tu-i- teraz, gdzie można zatracać się w marzeniach, a gdzie kończy się utopijna wizja rzeczywistości.
Wpadłam do nowego wymiaru, wypełnionego swoim własnym roztargnieniem, poczuciem niemocy i marazmu.
I co będzie dalej? * * *
Nigdy nie ma się pewności, że podjęte decyzje są w stu procentach właściwe.
Ale to ja decyduje o swoim losie; i nawet gdybym miała ponieść porażkę, zniosę ją godnie.
Wyjdę wtedy na ulicę z wysoko podniesioną głową i przyznam się do błędu. Tak po prostu.
Wiem jedno - to tylko mnie wzmocni, na dalsze lata prób: latania i upadków. Peace.
Peyton. (mniej)

Sądzę, że na nic nie jest za późno.
Ani na naukę tańca towarzyskiego, ani na czytanie "Buszującego w zbożu".
Na szalone gonitwy tu i tam, malowanie pejzaży o p... (więcej)

Sądzę, że na nic nie jest za późno.
Ani na naukę tańca towarzyskiego, ani na czytanie "Buszującego w zbożu".
Na szalone gonitwy tu i tam, malowanie pejzaży o poranku oraz zwykły, spontaniczny śmiech.
To czemu ciągle mam wrażenie, że tak wiele rzeczy nie wypada mi robić? Że jest już za późno?
Zamykam się w swojej klatce możliwości i dodatkowo ograniczam się wysokim murem.
Chciałabym, by pewne granice zatarły się samoistnie w codzienności i bym mogła na nowo oddychać. I chciałabym mieć pewność, że przez następne 30 dni dam z siebie wszystko.
Tak po prostu i tak dla siebie... Peace.
P. (mniej)

Samotne kontemplacje całymi dniami poszły w niepamięć.
Zaczynam powoli panować nad zmysłami, pożądaniami i tym wszystkim.
Plan bezplanowego życia wychodzi mi najlepiej.
... (więcej)

Samotne kontemplacje całymi dniami poszły w niepamięć.
Zaczynam powoli panować nad zmysłami, pożądaniami i tym wszystkim.
Plan bezplanowego życia wychodzi mi najlepiej.
Jednak rezerwowy szkic noszę codziennie ze sobą w kieszeni. Tak na wszelki wypadek.
By mieć pewność, że jednak mam wszystko pod kontrolą.
Wiem, że wiele rzeczy poszło nie tak.
Gdzieś w okolicach serca kryje się nadal żal, który sporadycznie wymusi kilka niepohamowanych łez.
Ale podnoszę głowę wysoko i stawiam coraz pewniejsze kroki na niestabilnym gruncie życia.
I rzeczywiście, optymizm potrafi wiele zdziałać ;) Peace.
Peyton. (mniej)

Koryto w domniemanej rzece samotności wyschło niezauważalnie.
Już wiem, jak to jest być szczęśliwą.
Cieszyć się jak wariat ze wszystkiego i korzystać z każdej chwili. * * *(więcej)

Koryto w domniemanej rzece samotności wyschło niezauważalnie.
Już wiem, jak to jest być szczęśliwą.
Cieszyć się jak wariat ze wszystkiego i korzystać z każdej chwili. * * *
Szczere rozmowy wróciły do mojego życiowego repertuaru.
I wiem, że tylko człowiek silny potrafi z innej perspektywy chłodno oceniać swoje błędy i porażki.
Wszelkie dobre zmiany powoli wtłaczają się do mojego życia.
I wiem, że będzie dobrze. ;) Peace.
Peyton.

(mniej)

Ostatnio każdy krok muszę misternie przemyśleć, wziąć pod uwagę jego pozytywne i negatywne aspekty.
To męczy.
Szczególnie kiedy ma się świadomość, ze jedna błaha decyzja... (więcej)

Ostatnio każdy krok muszę misternie przemyśleć, wziąć pod uwagę jego pozytywne i negatywne aspekty.
To męczy.
Szczególnie kiedy ma się świadomość, ze jedna błaha decyzja może wszystko zniweczyć.
Czasem mam wrażenie, że toczę swój własny fatalny kamień, niczym mitologiczny Syzyf.
Ale to tylko takie poczucie. Na dodatek sporadyczne. * * *
Muzyka buduje nastrój na chwilę.
A wypowiadane bezmyślnie słowa podczas kłótni bolą najbardziej.
Mimo tego, że przeważnie są nieszczere. Peace.
Peyton. (mniej)

Wydarzenia sprzed kilku dni zmobilizowały mnie do podjęcia radykalnego kroku.
Chyba tak już mam - najpierw muszę dotknąć dna, by z całą siłę odbić się od niego i wypłynąć ku gó... (więcej)

Wydarzenia sprzed kilku dni zmobilizowały mnie do podjęcia radykalnego kroku.
Chyba tak już mam - najpierw muszę dotknąć dna, by z całą siłę odbić się od niego i wypłynąć ku górze. P. (mniej)

"Obudź w sobie kreatywność.
Bądź sobą.
Otwórz się na ludzi.
Daj z siebie wszystko.
Bądź odważna.
Osiągaj cele.
Pracuj ponad siły.
... (więcej)

"Obudź w sobie kreatywność.
Bądź sobą.
Otwórz się na ludzi.
Daj z siebie wszystko.
Bądź odważna.
Osiągaj cele.
Pracuj ponad siły.
Bądź nieugięta.
Zwycięż."

Moja litania najbliższych dni i miesięcy. * * *
Wciąż kręcę się na szalonej karuzeli kuriozalnego życia.
Niemy, wyzwoleńczy krzyk ściska gardło.
Coś owija się wokół duszy i tłamsi ją.
Przyjmuję tą samą pozycję, znajduję się w tym samym miejscu i czuję to samo.
Jak zawsze, bez zmian.
Potrzebuję kubła zimnej wody na mój uśpiony umysł - potrzebuję radykalnego sposobu na wyzwolenie się z macek marazmu i awersji. P.

(mniej)

Czas przelatuje mi przez palce z kosmiczną szybkością.
Ciągle żyję wczorajszym i jutrzejszym dniem.
Teraźniejszość zagubiła się w ciągle niepozałatwianych sprawach, niepotrzebn... (więcej)

Czas przelatuje mi przez palce z kosmiczną szybkością.
Ciągle żyję wczorajszym i jutrzejszym dniem.
Teraźniejszość zagubiła się w ciągle niepozałatwianych sprawach, niepotrzebnych sporach i ciągłym biegu.
Potrzebuję w końcu poczuć stabilny grunt pod nogami.
Bo ciągłe lawirowanie i życie z chwili na chwilę na dłuższą metę nie są najlepszymi rozwiązaniami. * * *
Ciągle, od kilku dni, śni mi się morze... * * *
Swobodna dyskusja na temat poezji uświadomiła mnie w pewnej kwestii życiowej.
Zatraciłam swoją osobistą hierarchię wartości.
Nie wiem, gdzie są pewne granice, kiedy można je przekraczać, a kiedy należy powiedzieć stop.
Nie wiem, jakie uczucia można nazwać miłością i czy warto się poświęcać w imię drugiego człowieka.
Zawsze stawiałam naukę i rozwój osobisty za swój najważniejszy cel.
I dążyłam do niego - z mniejszą-większą determinacją.
Ale... pewne rzeczy z czasem ulegają zmianie.
Czuję się zagubiona.
Chcę posłuchać tego, co gdzieś tam we mnie siedzi i mówi "zrób to w końcu".
Ale chyba brak mi odwagi i siły.
A z czasem głos cichnie i pozostaje strach - przed nie wiadomo czym. Peace.
Peyton.

(mniej)

Codzienne wędrówki bez celu zaczynają mnie już nużyć.
Wkładanie płaszcza i butów w ekspresowym tempie opanowałam do perfekcji.
Czasem w garść złapię odrobinę nadz... (więcej)

Codzienne wędrówki bez celu zaczynają mnie już nużyć.
Wkładanie płaszcza i butów w ekspresowym tempie opanowałam do perfekcji.
Czasem w garść złapię odrobinę nadziei i radości na drogę, wraz z kluczami do domu.
Chciałabym poczuć się znów beztrosko i zauważać to, czego nie widać na pierwszy rzut oka.
Chciałabym, aby te wszystkie uczucia, które coraz rzadziej mi towarzyszą, były ze mną na dobre i złe.
Ta odwaga, ta determinacja, ten zapał i pomysłowość.
Ktoś zna receptę na to, jak to zatrzymać? ... * * *
Nie wiedząc, czego się oczekuje od świata, nie można w pełni sprostać jego zadaniom. Peace.
Peyton. (mniej)

Wczorajszy dosłowny upadek daje mi się we znaki.
Budząc się o 3 nad ranem z bólu, dumałam na temat dzisiejszego dnia.
Zasypiałam na 5, 10 minut, by budzić się z krzykiem... (więcej)

Wczorajszy dosłowny upadek daje mi się we znaki.
Budząc się o 3 nad ranem z bólu, dumałam na temat dzisiejszego dnia.
Zasypiałam na 5, 10 minut, by budzić się z krzykiem.
Nie wiem, co się dzieje ostatnimi dniami.
Wiele spraw zaprząta wciąż mój umysł.
Czasem mam ochotę rzucić to wszystko i po prostu... uciec.
Gdziekolwiek. Samemu czy z kimś - nie ma znaczenia.
Ale pragnę choć na chwilę uwolnić się od tego całego galimatiasu. * * *
Poranne i wieczorne spacery, znaną już na pamięć trasą, obfitują w śmiech do samej siebie.
Coraz częściej przyłapuję się na dzikim, nieokrzesanym i jak najbardziej spontanicznym śmiechu.
Ostatnie dni były najmilszymi dniami w moim życiu, mimo towarzyszącemu strachu, niepewności i stresu.
Czuję, że coś się we mnie spaliło; ale równocześnie narodziło.
Niedomówienia stały się chlebem powszednim.
Może i dobrze. Czasem lepiej nie wiedzieć ani nie mówić za dużo. * * *
Dzisiaj śmiech przynosi ból.
Ale dam radę, zresztą jak zawsze. ;) Peace.
Peyton.

(mniej)

Nie mogę pozbierać myśli.
Wiatr przywiał kolejne wątpliwości i marzenia.
Tak trudno jest podjąć pewne decyzje i zrobić ten pierwszy krok. * * *
Pewne uczucia odeszły w ... (więcej)

Nie mogę pozbierać myśli.
Wiatr przywiał kolejne wątpliwości i marzenia.
Tak trudno jest podjąć pewne decyzje i zrobić ten pierwszy krok. * * *
Pewne uczucia odeszły w niepamięć, niektóre narodziły się na nowo.
Ostatnie słoneczne dni naładowały mój akumulator nadziei i dobrych myśli ponad swój stan.
Wierzę, że się uda. Muszę w to wierzyć.
Tylko trzeba czasem coś najpierw zdziałać ;) Peace.
Peyton. (mniej)

Ukradli mi zegar z pokoju.
Tzn pożyczyli - bez pytania, na okres bliżej nieokreślony.
Trudno jest mi szacować czas.
Mrok osnuł miasto tuż przed godziną siedemnastą.
(więcej)

Ukradli mi zegar z pokoju.
Tzn pożyczyli - bez pytania, na okres bliżej nieokreślony.
Trudno jest mi szacować czas.
Mrok osnuł miasto tuż przed godziną siedemnastą.
Jak dla mnie, godziny wieczorne i nocne mogą trwać całą wieczność. * * *
Duszenie w sobie miliardów słów nie było zbyt rozsądnym posunięciem.
Jak miło dać w końcu upust większości emocjom, które gromadziły się skrzętnie przez ostatni długi czas.
Każdy wypowiadany problem, z każdym słowem, znikał w czasoprzestrzeni, tudzież został pochłonięty przez niewidzialną czarną dziurę - to jest pewne, że jego podróż jest bez biletu powrotnego.
Przynajmniej na jakiś czas.
Ktoś mi dziś zasugerował, bym wyobrażała sobie różowego słonia, gdy tylko złe myśli będą się zbliżać.
Chyba sobie radzę. Do kurwy nędzy radzę sobie z tym wszystkim!!!! * * *
Kilka poprzednich dni, ba nawet kilkanaście było... naprawdę dobrych.
Dziękuję. Peace.
Peyton. (mniej)

Roztargnienie i brak organizacji żyje w dziwnym związku ze mną od jakiś kilkudziesięciu dni.
Uczepiło się mnie jak rzep psiego ogona i za nic nie chce się odczepić.
Wie, że wta... (więcej)

Roztargnienie i brak organizacji żyje w dziwnym związku ze mną od jakiś kilkudziesięciu dni.
Uczepiło się mnie jak rzep psiego ogona i za nic nie chce się odczepić.
Wie, że wtargnęło do mego życia bez formalnego zaproszenia.
Wie, że go nie chcę. A ja nie umiem się go pozbyć.
Gubi mnie to.
Czuję, jak minuty, godziny i dni przelatują mi między palcami.
A ja nadal tkwię w tym samym punkcie co miesiąc, dwa i pięć temu.
Psia krew, ot co. * * *
Zbieram życiowe doświadczenia do metalowej puszki z napisem: "Do przeanalizowania".
Co z tego, że wyciągam konstruktywne i dogłębne wnioski, jeśli tysiączny raz robię to samo?
Czasem mam wrażenie, że spalam samą siebie. * * *
Słucham alternatywnej muzyki, zamiast pisać, pisać i jeszcze raz pisać.
Wiem, że to co kocham, najbardziej mnie gubi. Peace.
Peyton.
(mniej)

Słabe przebłyski słońca umacniają we mnie resztki dobrego samopoczucia.
Patrząc na góry i suche badyle drzew pragnę czym prędzej wyjść na zewnątrz.
Biec przed siebie, uw... (więcej)

Słabe przebłyski słońca umacniają we mnie resztki dobrego samopoczucia.
Patrząc na góry i suche badyle drzew pragnę czym prędzej wyjść na zewnątrz.
Biec przed siebie, uwolnić się od dziwnego marazmu i wszelkich ograniczeń.
Z wielkim utęsknieniem wyczekuję wiosny - jak nigdy w życiu.
Lub jakiegokolwiek przełomowego momentu, który gdzieś tam w sobie czuję.
Może karmię się tylko infantylną nadzieją, ale ona jako jedyna pozwala mi wierzyć w lepszy dzień.
Koniec z lenistwem, internetem, książkami, filmami.
Czas, by nacieszyć się chwilą i naładować się pozytywną energią ;) Peace.
Peyton.
(mniej)

Zachłannie wdycham świeże powietrze.
Nie odczuwam już chłodu wieczoru, czy też nocy.
Godziny zlały się w jedną minutę, która odbija się swoim tykaniem od czterech ścian.... (więcej)

Zachłannie wdycham świeże powietrze.
Nie odczuwam już chłodu wieczoru, czy też nocy.
Godziny zlały się w jedną minutę, która odbija się swoim tykaniem od czterech ścian.
Noce, na przemian, obfitują w słowa i muzykę lub sam sen.
Koszmary czają się we wszelkich zakamarkach, by karmić mnie strachem za każdym razem, gdy zamknę oczy.
Krzyczą, wrzeszczą, niszczą spokój ducha. * * *
Czasem jest naprawdę dobrze, ale ...
Ale brakuje pewnych części do całości tej skomplikowanej układanki. Kasabian - 'Fire' Peace.
Peyton.
(mniej)

Za dnia walczę z sennością, by nocą zmagać się z bezsennością.
Paradoks kolejnych dni, ot co.
Dużo czytam - aż za dużo według innych.
Próbuję nadrabiać 3letnie za... (więcej)

Za dnia walczę z sennością, by nocą zmagać się z bezsennością.
Paradoks kolejnych dni, ot co.
Dużo czytam - aż za dużo według innych.
Próbuję nadrabiać 3letnie zaległości.
Czuję, że coś się we mnie odrodziło.
Dawna struktura 'zgniecionej skorupy' skleja się na nowo po długiej dysfunkcji.
Uczę się pewnych rzeczy od nowa - jak wypowiadać słowa, jak chodzić pewnie po śliskiej drodze życia.
Albo przynajmniej udawać, jak dobrze sobie ze wszystkim radzę.
Każdy wieczór dodaje mi sił.
Broniewski dotrzymuje towarzystwa - jego słowa stały się balsamem kojącym umysł.
Odbijają się rytmicznie w obrębie czaszki, by w końcu usadowić się wygodnie.
Cieszę się z małych sukcesów, a małe porażki przynoszą zdwojoną ambicję i zaciętość.
Nawet jeśli inni myśląc mówią o infantylności i zwykłej przeciętności, mam to gdzieś.
"(...) żyć własnym życiem. Może ono wyglądać na niedoskonałe i pokraczne, ale odzwierciedla wreszcie mnie, bardzo dokładnie." Peace.
Peyton. (mniej)

Powoli dochodzę do siebie.
Bynajmniej nie było żadnej libacji, żadnego picia, czy coś w tym rodzaju.
Był swoisty zawrót myśli spowodowany podsumowywaniem minionych dni.<... (więcej)

Powoli dochodzę do siebie.
Bynajmniej nie było żadnej libacji, żadnego picia, czy coś w tym rodzaju.
Był swoisty zawrót myśli spowodowany podsumowywaniem minionych dni.
Nawet wśród przyjaznych i znanych mi ludzi czuję się samotna.
Dziwny był Sylwester, dziwny był Nowy Rok.
Jednakże mam wielką nadzieję, ba jestem tego wręcz pewna, że nadchodzące dni przyniosą wiele motywacji i radości. ;) * * *
Korzystając z ostatnich minut wciąż pierwszego dnia nowego roku życzę:
by ów 2011 rok był rokiem naprawdę wspaniałym, wpisującym w pamięć same dobre wydarzenia.
Pełnym ambitnych planów, wewnętrznych sił, optymizmu i umiejętności korzystania z każdej chwili.
Szczęśliwego 2011 roku!! Peace.
Peyton. ;-) (mniej)

Przeważnie wszelkie decyzje podejmuję pod wpływem chwili, momentu fascynacji, tudzież słomianego zapału.
Nie wiem, czy mój nowy pomysł wypali.
Czy będzie mi się chciało... (więcej)

Przeważnie wszelkie decyzje podejmuję pod wpływem chwili, momentu fascynacji, tudzież słomianego zapału.
Nie wiem, czy mój nowy pomysł wypali.
Czy będzie mi się chciało ciężko pracować, gdyż czas mnie goni.
Czy wytrwam w tym, mając jedyne wsparcie w sobie samej.
Mówią mi, że jestem silnym człowiekiem.
A mi samej wydaje się, że w takich sprawach upartym i bezwzględnym.
Muszę wierzyć w pomyślny obrót spraw i zaufać sobie samej.
I chyba musiałam tak długo dreptać w miejscu, żeby w końcu zrozumieć pewne małe/wielkie rzeczy. * * *
Muzyka The White Stripes towarzyszy mi od wczesnych godzin dzisiejszego dnia.
Śpię mało - na własne życzenie.
Bez reszty pochłaniają mnie książki, zaczytuję się w nich, zapominając o wszystkim.
Potrzebowałam tych wolnych dni na leniwe marnowanie czasu. * * *
Śnieg prószy nadal.
Uwielbiam ciszę uśpionego domu.
Ogień świeczki powoli przygasa w starej, zielonej butelce.
Chyba nadszedł czas na odkrywanie nieznanych dotąd dróg. :-) Peace.
Peyton. (mniej)

Dzisiejszy dzień był dla mnie wielkim zaskoczeniem.
Wierzę, że te wszystkie znaki na ziemi i na niebie są jak najbardziej pozytywne.
Wierzę w przeznaczenie.
I obiecuję ... (więcej)

Dzisiejszy dzień był dla mnie wielkim zaskoczeniem.
Wierzę, że te wszystkie znaki na ziemi i na niebie są jak najbardziej pozytywne.
Wierzę w przeznaczenie.
I obiecuję zachowywać dla siebie wszelkie uszczypliwe uwagi.
Kocham magię świata i świąt, którą coraz częściej udaje mi się zauważać ;) * * *
Każdemu życzę ciepłych i wesołych świąt w gronie kochających osób.
Ponad to: dużo miłości, przyjaźni, uśmiechu, pozytywnego myślenia i siły w walce z wszelkimi problemami i złośliwościami losu. Wesołych świąt ;) Peace.
Peyton. (mniej)

Próbuję się zatracić w dziwnej próżni przy dźwiękach muzyki.
Chcę odnaleźć swój dawny optymizm. Determinacja i zapalczywość zdwoiły swoje moce.
A uśmiech i... (więcej)

Próbuję się zatracić w dziwnej próżni przy dźwiękach muzyki.
Chcę odnaleźć swój dawny optymizm. Determinacja i zapalczywość zdwoiły swoje moce.
A uśmiech i dziką radość z życia zgubiłam po drodze, w szaleńczej codziennej gonitwie.
Nie pamiętam, jak to się siedzi wygodnie w łóżku i chłonie się słowa dawnych filozofów.
Zapomniałam już, kto to Witkacy, Gombrowicz, Kafka...

Szłam dziś spokojnie przed siebie, oczekując jakiegoś wyimaginowanego cudu.
Za to seria niepowodzeń nawiedziła mnie pod postacią istnej lawiny.
Rzeczywiście, to cud – że nie mam na czole siniaka wielkości jabłka, czy czegoś tam innego. Sama nie wiem, czy to czysta tęsknota, potrzeba bliskości, czy niezabliźnione rany.
Ale... Tak bardzo mi z tym źle.

Peace.
Peyton.
(mniej)

Mgła osnuła znów całe miasto.
W głowie mam ciągle obraz chudych i łysych konarów topoli na tle szarego nieba, włożonych w ramę okna.
Wolę śnieg, od dziwnej odwilż... (więcej)

Mgła osnuła znów całe miasto.
W głowie mam ciągle obraz chudych i łysych konarów topoli na tle szarego nieba, włożonych w ramę okna.
Wolę śnieg, od dziwnej odwilży i ciągłej mżawki. * * *
Przestałam obgryzać paznokcie z nerwów i pić melisę na dobry sen.
Za to ciągle nie zgadzam się z wieloma aspektami spraw, które mnie otaczają.
Wiem, że nie tak miało się wszystko potoczyć.
Wiele spraw zaniedbałam, sama sobie jestem winna.
Ale nie pozostaje nic innego, jak zacisnąć zęby i spróbować na nowo, od nowa. Peace.
Peyton. (mniej)

Lubię:
- malunki mrozu na szybach autobusów
- zapach kawy
- śmieszne napisy z zakrętek od Tymbarków
- spontaniczny śmiech
- 'Wonderwall' Oas... (więcej)

Lubię:
- malunki mrozu na szybach autobusów
- zapach kawy
- śmieszne napisy z zakrętek od Tymbarków
- spontaniczny śmiech
- 'Wonderwall' Oasis
- dziwaczne sny. Nie lubię:
- dzisiejszego, wczorajszego i przedwczorajszego dnia. No i przedprzedwczorajszego. Peyton. P.S.
Staram się w każdym beznadziejnym dniu odnaleźć pozytywną nutę.
To takie wyzwanie, na najbliższe grudniowe wieczory. (mniej)

Czas leci stanowczo zbyt szybko.
Brakuje mi minut, godzin i dni.
Próbuję się zorganizować, korzystać z każdej sekundy, ale czasem się nie da.
Sięgam pamięcią wste... (więcej)

Czas leci stanowczo zbyt szybko.
Brakuje mi minut, godzin i dni.
Próbuję się zorganizować, korzystać z każdej sekundy, ale czasem się nie da.
Sięgam pamięcią wstecz, próbując zrozumieć co zrobiłam źle i w którym momencie.
Jednak jest to znikoma czynność. * * *
Śnieg spadł - oczekiwany przez wszystkich, nieoczekiwany przeze mnie.
Marznę na przystankach w godzinnych oczekiwaniach na autobus do domu. * * *
... nikt mnie nie uprzedził, że będzie tak cholernie trudno. Peyton. (mniej)

Wracając dziś do domu, w autobusie stanęła koło mnie pewna kobieta.
Z daleka wyglądała dosyć młodo, lecz kiedy bliżej się jej przyjrzałam zobaczyłam dosyć znaczną ilość zmarszczek i ... (więcej)

Wracając dziś do domu, w autobusie stanęła koło mnie pewna kobieta.
Z daleka wyglądała dosyć młodo, lecz kiedy bliżej się jej przyjrzałam zobaczyłam dosyć znaczną ilość zmarszczek i zmęczenie, które dodawało jej co najmniej 5 lat więcej.
Na palcu prawej ręki widniała obrączka.
Siadła, zaczęła czytać "Politykę". Potem ustąpiła miejsca kobiecie z laską.
Nie wiem czemu, ogarnął mnie wtedy smutek.
Wyobraziłam sobie, że wraca do ukochanego domu, do męża, być może i dzieci.
Jest kochana i daje sama miłość.
Zazdrościłam jej tego - że ma mężczyznę u swojego boku.
Jednocześnie ogarnęło mnie przerażenie, czy kiedykolwiek będę mieć szansę bycia z kimś - tak na serio, tak na długo.
Wiem, że jeszcze wiele przede mną, ale w dni jak takie, chciałabym mieć kogoś obok siebie.
Kogoś, kto mnie zaakceptuje, pokocha, zrozumie i będzie. * * *
Dzisiejszy pejzaż za oknem był typowo jesienny i pesymistyczny.
Sama nie wiem, z jakiego powodu tak bardzo się smucę.
Chcę wszystko sobie poukładać, jednak pewnych rzeczy po prostu się nie da - ot tak ułożyć. * * *
W jednej chwili zrozumiałam, że bycie sobą jest bardzo ważną rzeczą.
Przydałoby się przeszłość pozostawić przeszłości i żyć swoim życiem - tak jak tego zawsze chciałam. P.
(mniej)

Wyrzuciłam kilkadziesiąt niepotrzebnych rzeczy przy akompaniamencie Vedder'a.
Czuje się o wiele lepiej, niż przed trzema godzinami.
Potrzebowałam odkurzyć zakamarki pracowni.(więcej)

Wyrzuciłam kilkadziesiąt niepotrzebnych rzeczy przy akompaniamencie Vedder'a.
Czuje się o wiele lepiej, niż przed trzema godzinami.
Potrzebowałam odkurzyć zakamarki pracowni.
A teraz z zadowoleniem spoglądam na stojące niedaleko mnie worki. * * *
Wiejący halny za oknem zwiastuje zmianę pogody.
Czuję, że w moim życiu też przyniesie zmiany. * * *
O dziwo, spędzanie samotnych wieczorów nie napawa mnie jakoś negatywnie.
Układam skrupulatnie sprawy, kreślę cudowne plany - na przyszłość.
Próbuję ogarniać chaos i wszelkie nagromadzone zaległości.
Daję rady. I to mnie bardzo cieszy i motywuje. Peace.
Peyton. (mniej)

Dzisiejsze powietrze przesycone jest zapachem wiosny.
Chciałabym mieć tą perspektywę, że nadchodzi kwiecień, czy też maj.
Pierwszy raz w życiu nie chcę śniegu, świąt i głupaweg... (więcej)

Dzisiejsze powietrze przesycone jest zapachem wiosny.
Chciałabym mieć tą perspektywę, że nadchodzi kwiecień, czy też maj.
Pierwszy raz w życiu nie chcę śniegu, świąt i głupawego Sylwestra. P. (mniej)

Próbuję pozbierać myśli i posklejać w jedną logiczną całość epizody z ostatnich kilkunastu miesięcy.
Cholera, ilość niewykorzystanych przeze mnie sytuacji przeraża mnie.
... (więcej)

Próbuję pozbierać myśli i posklejać w jedną logiczną całość epizody z ostatnich kilkunastu miesięcy.
Cholera, ilość niewykorzystanych przeze mnie sytuacji przeraża mnie.
Nie cierpię walki samej z sobą.
A uczucie, które się zagnieździło gdzieś tam wewnątrz mnie, nie daje mi spokoju.
Biorę wdech i powoli wypuszczam powietrze...
Tak, chcę zasnąć i obudzić się dopiero wtedy, kiedy coś się w końcu ułoży.

* * *
Nie lubię tego, kiedy z utęsknieniem wyczekuję momentu, gdy się do mnie uśmiechnie, spojrzy, a sama nie umiem nic zrobić, tak od siebie.
Tracę całą pewność siebie.
Chcę powiedzieć "cześć", zapytać co u niego słychać i porozmawiać.
Ale nie udaje mi się. Peace.
Peyton. (mniej)

Muzykę Artura Rojka pokochałam w niedzielny wieczór.
Życiem chyba rządzi przypadek.
Uwielbiam odkrywać nowe akordy w najmniej spodziewanych momentach.
Czasem myśl... (więcej)

Muzykę Artura Rojka pokochałam w niedzielny wieczór.
Życiem chyba rządzi przypadek.
Uwielbiam odkrywać nowe akordy w najmniej spodziewanych momentach.
Czasem myślę, że świat bez muzyki nie miałby swojego uroku. * * *
Jestem o krok od porzucenia stereotypów, którymi gdzieś tam się jeszcze kieruję.
Nie miałam racji pisząc ostatnio, że jednak nic się nie zmieniło.
Kryzysy były, są i będą. Ale moje postępowanie w wielu sprawach zmieniło się - jest doroślejsze, przemyślane.
I wiem, że każda burza w końcu mija. * * *
Chodzi mi po głowie pewien pomysł, który w żaden sposób nie może zostać wyklarowany.
Coś pomiędzy prowadzenia strony internetowej o młodych, zdolnych artystach, a pisaniu reportażów o ich sztuce.
Pomaganiu im ukazać się szerszej publice.
Tak, wiem... Infantylność i młodzieńcze fascynacje........ Peace.
Peyton. (mniej)

Słońce chyli się ku zachodowi.
Dziś noc nastanie szybciej, niż wczoraj, czy przedwczoraj.
Wiatr wiejący z gór jednak jest złym wiatrem.
Mąci w ludzkim umyśle, wy... (więcej)

Słońce chyli się ku zachodowi.
Dziś noc nastanie szybciej, niż wczoraj, czy przedwczoraj.
Wiatr wiejący z gór jednak jest złym wiatrem.
Mąci w ludzkim umyśle, wyzwala z niego wszystko, co złe.
Wdziera się gwałtem w życie, nie pozostawiając z niego nic.
No, może oprócz bólu, żalu i rozpaczy.
Nienawidzę jesieni, samotności i łez.
Myślałam, ba byłam pewna, ze wiele rzeczy się zmieniło.
Tak naprawdę wszystko przybrało inną formę, wciąż pozostając takie samo.
Relacje z innymi ludźmi są najcięższym życiowym wyzwaniem.
Dzisiejszy egzamin został oblany.
Chyba powinnam zacząć przyzwyczajać się do samotnej samotności... P. (mniej)

Coraz więcej dni nazywam najgorszymi dniami w swoim życiu.
Próbuję na wszelkie sposoby znaleźć pozytywne aspekty czegokolwiek, ale czasem po prostu się nie da.
Udaję, że... (więcej)

Coraz więcej dni nazywam najgorszymi dniami w swoim życiu.
Próbuję na wszelkie sposoby znaleźć pozytywne aspekty czegokolwiek, ale czasem po prostu się nie da.
Udaję, że wszystko gra - czasem nawet sama przed sobą.
Jednak gdzieś tam w głębi wiem, że nic nie jest tak, jak być powinno.
Wiem i jestem tego świadoma, że w życiu wiele rzeczy nie układa się po naszej myśli.
Ale tych rzeczy ostatnimi czasy jest zbyt wiele.
Uczucie bezsilności jest najgorszym uczuciem, jakie może istnieć.
Chcę walczyć, ale nie posiadam żadnej obronnej tarczy, a tym bardziej miecza.
Wegetuję z dnia na dzień, oczekując tego lepszego jutra.
A co będzie, jeśli ono nigdy nie nadejdzie? .... Peyton.
(mniej)

Spanie po 4h daje się we znaki.
Nie wiem, jak długo to wszystko pociągnę.
Z niecierpliwością wyczekuję jutrzejszego dnia, godziny 16:43 i Vedder'a w słuchawkach.
Jestem ... (więcej)

Spanie po 4h daje się we znaki.
Nie wiem, jak długo to wszystko pociągnę.
Z niecierpliwością wyczekuję jutrzejszego dnia, godziny 16:43 i Vedder'a w słuchawkach.
Jestem pewna, że wtedy będę najszczęśliwszą osobą na świecie.
Dzisiejszy śnieg przypomniał mi pewne epizody z zeszłego roku. I nie tylko.
Jednak nie lubię zimy.
Czuję, że zagmatwana opowieść Gombrowicza, którą lubię i rozumiem, przyśni się.
Pewnie w małej dawce, ale przyśni.
Dziś śnił mi się sosnowy regał z książkami.
I róże w ogrodzie. Peace.
Peyton. (mniej)

Niektóre rzeczy powinnam zostawić samym sobie.
I chyba powinnam zacząć zauważać i doceniać to co mam, a nie doszukiwać się ciągle rzeczy dalekich.
Zmiany są dobre.
(więcej)

Niektóre rzeczy powinnam zostawić samym sobie.
I chyba powinnam zacząć zauważać i doceniać to co mam, a nie doszukiwać się ciągle rzeczy dalekich.
Zmiany są dobre.
Jeśli mają jakikolwiek sens, już przed zastosowaniem.
Gubię się przez własną głupotę, wciąż błądząc.
I przez bezceremonialne wtrącanie się rodziców do mojego życia.
Sami siebie negują, próbując stworzyć ze mnie człowieka swojego pokroju.
Kula smutku, żalu, pretensji i złości osiągła najwyższe stadium.
Dziś wyrwę ją siłą z siebie i wyrzucę w bezpowrotny bezmiar.
Czuję siłę, jednak muszę ją odpowiednio nakierować. I wyzwolić.
Nie poddać się.
I nie zapomnieć o dobrym nastroju.
Wierzę , że w końcu zła passa minie. Peace.
(mimo wszystkiego pozytywna i śmiejąca się czasem przez łzy) Peyton. (mniej)

Czasami mam wrażenie, ze inni kradną moje życie, marzenia i chwile.
Tak, jestem samolubnym zazdrośnikiem, który myśli, że wszystko stanie się, ot tak – samo z siebie.
(więcej)

Czasami mam wrażenie, ze inni kradną moje życie, marzenia i chwile.
Tak, jestem samolubnym zazdrośnikiem, który myśli, że wszystko stanie się, ot tak – samo z siebie.
Chce w końcu zrobić coś, z czego będę naprawdę zadowolona.
Coś, co mnie uszczęśliwi i sprawi, że poczuję zagubioną gdzieś po drodze pasję.
Mam piękne plany spisane na papierze. Ale chyba zabrakło odwagi do realizowania ich.
Jak zwykle zasnę z wielkimi/małymi obietnicami, obudzę się, wstanę, dziękując Bogu za obecny dzień i znów wszystko zatracę.
Podążam w szaleńczym tępię, nienawidząc go.
Muszę się zmobilizować i zmienić to. W końcu. * * *
Bon Jovi przypomniał szare, sobotnie popołudnia z odległej przeszłości.
Pamiętam tamto infantylne uczucie szczęścia i zadowolenia, wymieszane z odrobiną niepokoju.
I tak mi zostało do dziś... Peace.
Peyton. (mniej)

Dzisiejszego wieczoru w głośnikach króluje Vedder oraz Niemen.
I dodam, że wspomnienia jeszcze nigdy nie zawładnęły mym umysłem, jak dziś.
I spontaniczne łzy i śmiech w ... (więcej)

Dzisiejszego wieczoru w głośnikach króluje Vedder oraz Niemen.
I dodam, że wspomnienia jeszcze nigdy nie zawładnęły mym umysłem, jak dziś.
I spontaniczne łzy i śmiech w autobusie na widok kobiety z rośliną w doniczce zaskoczyły mnie samą.
I przyznam się, że tęsknię. To tyle.
Peace.
Peyton. P.S. Tegorocznej jesieni udało mi się znaleźć jeden jedyny kasztan, przez co o mało nie zostałam potrącona przez samochód. Bye. (: (mniej)

Wiele razy zastanawiałam się nad tym, w jaki sposób dać upust swoim uczuciom, myślą kłębiącym się we mnie.
Podejmowałam tysiące rozmów, z których wynikało jedno ... (więcej)

Wiele razy zastanawiałam się nad tym, w jaki sposób dać upust swoim uczuciom, myślą kłębiącym się we mnie.
Podejmowałam tysiące rozmów, z których wynikało jedno – sama nie wiem, czego chcę.
Może i mam gdzieś tam określony plan swoich marzeń i celów, o których bąknę raz na jakiś czas parę słów, ale co z tego.
Co z tego, jeśli nic z tym nie robię, a jeśli przyjdzie co do czego, nie podejmuję żadnej decyzji.
Myślałam, ze życie to niezbyt skomplikowana egzystencja, w której szczęście stoi niemal za każdym rogiem.
Tak, to było myślenie z dawnych czasów.
Ale od kiedy doświadczyłam swoistego cierpienia, kiedy mogłam śmiało powiedzieć, ze wyrosłam z dziecinnych fanaberii i nieokreślonych poczynań, coś zagnieździło się w moim umyśle.
Myśl ta nie daje mi spokoju do dnia dzisiejszego, trapi w nieoczekiwanych momentach i dusi mocnymi łańcuchami moją duszę.
Chcę to zrozumieć i pojąć, a przede wszystkim chcę się tego pozbyć.
Jak na razie, wszystkie uczucia z ostatnich dni wymieszały się i stworzyły pesymistyczną masę, ubraną w wielki, nieokreślony smutek i żal.
Boje się, co przyniesie jutro, czy zasnę dzisiejszej nocy i czy sen przyniesie chwilowe ukojenie. Może to wszystko wynika ze swoistej tęsknoty za wielkim/małym uczuciem. Peace.
Peyton. (mniej)

Niedziela, 3 października 2010 roku.
Słoneczny, chłodny dzień.
Jesień w pełni.
Liście leciały z drzew.
Ludzie spieszyli się, jak zwykle.
Siedziałam na ławc... (więcej)

Niedziela, 3 października 2010 roku.
Słoneczny, chłodny dzień.
Jesień w pełni.
Liście leciały z drzew.
Ludzie spieszyli się, jak zwykle.
Siedziałam na ławce w centrum miasta i obserwowałam ich.
Fotograf – amator robił zdjęcia. Starszy pan, z siwą brodą.
Dzieci karmiły gołębie.
Jakaś para – dobrych znajomych, czy tez dobrych kochanków, oblegała mury i wpatrywała się z radością w obraz miasta.
Siedziałam i czekałam.
I uświadomiłam sobie, że ostatnimi dniami jestem całkiem sama. * * *
Btw. Zawieszam prowadzenie bloga, na jakiś czas.
Albo i na zawsze.
Pozdrawiam.
Peyton. P.S.
"Muzyka to najlepszy język do poruszenia serc ludzi na całym świecie." Jimmi Page (mniej)

Czuję się, jakbym podróżowała miesiąc bez przerwy i wciąż błądziła po nieznanych szlakach.
Wszystko wyobcowane, nowe, dziwne, szalone, przerażające...
W głowie tłoczą si... (więcej)

Czuję się, jakbym podróżowała miesiąc bez przerwy i wciąż błądziła po nieznanych szlakach.
Wszystko wyobcowane, nowe, dziwne, szalone, przerażające...
W głowie tłoczą się myśli, gotowe do wynurzenia się poza czeluść czaszki.
Patrze na twarze przyjaciół i pytam się 'co jest nie tak?'. Odpowiada mi tylko cisza.
W ciągłym biegu nie znalazłam ani jednej chwili dla siebie.
Marzę o tym, by położyć się do łóżka i czytać książki do 4 nad ranem – wyciągnąć z nich jakąś mądrość życiową.
Wykrzyczeć swoje uczucia, dać im jakieś ujście, wypić kubek gorącej kawy i uśmiechnąć się do nieznajomego na ulicy.
Wszystko i nic ma sens, i go nie ma.
Jeśli teraz się nie poddam, to zwyciężę. * * *
I chyba muszę przyznać, że tęsknię... Peyton. (mniej)

Ostatnie dni dały mi wiele do myślenia.
W moim umyśle zarysował się kompletny obraz osób, sytuacji, zdarzeń.
Otworzyłam w końcu oczy, obudziłam się z dziwnego zaćmienia.... (więcej)

Ostatnie dni dały mi wiele do myślenia.
W moim umyśle zarysował się kompletny obraz osób, sytuacji, zdarzeń.
Otworzyłam w końcu oczy, obudziłam się z dziwnego zaćmienia.
I idę swoją drogą, nie zważając na otoczenie.
Czuję się wolna. * * *
Zapisuję bezmyślnie tysiące słów.
Chciałabym pewnego dnia złożyć je w jedno sensowne zdanie. * * *
Zapisałam swoje marzenia na kartce papieru.
W chwilach słabości dodają mi wiary i siły.
Boje się, że pewnego dnia zatracę swoją zapalczywość.
W najbardziej nieoczekiwanym momencie - tak jak przez ostatnie dwa lata.
Wiem, że wiele się zmieniło.
Ale wiele jeszcze powinno ulec zmianie. Peyton.
(mniej)

Słucham surrealistycznej muzyki.
Potrzebuję wszystkiego, co ekscentryczne. I inspirujące.
Przypomniało mi się, jak na pewnej imprezie mówiłam o artystycznej miłości.
(więcej)

Słucham surrealistycznej muzyki.
Potrzebuję wszystkiego, co ekscentryczne. I inspirujące.
Przypomniało mi się, jak na pewnej imprezie mówiłam o artystycznej miłości.
Coś w tym jest.
Nie mogę się odnaleźć wśród beznamiętnego tłumu o bezwartościowym mniemaniu.
Sam sex, impreza za imprezą i dobre trunki.
W myślach mam wykreowany konkretny wizerunek.
Jednak nie zawsze umiem go ubrać w sensowne słowa.
I ciągle szukam. Albo przynajmniej tak mi się wydaje.
Dzisiejsze wino miało cierpki smak, tak samo jak i miniony weekend.
Przydałoby mi się kilka dni na samotną kontemplację i odpoczynek... * * *
Śni mi się morze.
Spokojne, przejrzyste, turkusowe.
Ciepła woda obmywa moje stopy, bryza targa rozpuszczone włosy.
Czuje spokój i radość.
Jedni mówią, ze symbolizuje szczęście, coś nowego; drudzy zaś uważają je za symbol niespełnionej miłości i samotności.
Ja wiem jedno – pragnę, aby dzisiejszej nocy znów mi się przyśniło i owiało mnie swoją magią. Peace.
Peyton. (mniej)

Zaczynam czytać kolejną książkę, nie kończąc czterech pozostałych.
Chyba tak lubię - zaczynać i kończyć za jakiś czas.
Pewna psycholożka powiedziała, że jak komuś nie układa si... (więcej)

Zaczynam czytać kolejną książkę, nie kończąc czterech pozostałych.
Chyba tak lubię - zaczynać i kończyć za jakiś czas.
Pewna psycholożka powiedziała, że jak komuś nie układa się w związkach, mając te 18 lat, to ma problem.
Miło mi.
Szarżuję dalej na leśnych drogach, oddając się beznamiętnej kontemplacji.
Głaszczę wszystkie napotkane po drodze koty i jem czekoladę, mając gdzieś diety.
Czuję, że potrzebuję większej dawki słońca, dobrego wina i rozgadanego towarzystwa. * * *
Powiedzieli mi dziś, że umiem wybić się z tłumu. Peace.
Peyton. P.S. Nadal poszukuję ciekawych filmów i mądrych książek... Liczę, że coś mi polecicie. Pozdrawiam!!!! (: (mniej)

Przeklęte choróbsko wysysa ze mnie resztki energii.
Nie mogę spać, nie mogę oddychać i nie mogę mówić. * * *
Czekam zbyt długo na coś, co nigdy nie nadejdzie.(więcej)

Przeklęte choróbsko wysysa ze mnie resztki energii.
Nie mogę spać, nie mogę oddychać i nie mogę mówić. * * *
Czekam zbyt długo na coś, co nigdy nie nadejdzie.
Jednak nadzieja jest tak samo żywa jak 5, czy też 17 miesięcy temu.
Nie umiem określić, czy ma to jakikolwiek sens.
Nie umiem już nazwać uczuć, które gdzieś tam żyją we mnie.
Co to do cholery jest?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?! * * *
Humor mieszany.
Tak samo jak i wspaniała aura za oknem.
Cieszę się, że coraz częściej znajduje się ktoś, na kogo mogę liczyć. Peace.
Peyton. (mniej)

Dziś zorientowałam się, że tak naprawdę nigdy nie słuchałam The Rolling Stons'ów. * * *
Wystawiam na próbę swoje emocje.
Coś gdzieś znów jest nie tak.
(więcej)

Dziś zorientowałam się, że tak naprawdę nigdy nie słuchałam The Rolling Stons'ów. * * *
Wystawiam na próbę swoje emocje.
Coś gdzieś znów jest nie tak.
Czytając proste, a jednocześnie skomplikowane słowa uświadomiłam sobie, że pewne uczucie jest nadal żywe.
Nie umiem sobie poukładać prostych rzeczy - to jest białe, a to czarne.
Prościej nic nie mówić, dusić w sobie, bo i tak reszta nie zrozumie.
I najłatwiej jest siąść, wspominać i płakać.
Ale ja tego nie chce.
Pragnę kolejnej radykalnej zmiany i w końcu chce wykrzyczeć swoje własne zdanie. * * *
Chciałabym na chwilę znów stać się dzieckiem, huśtać się wysoko na huśtawce i mieć swój własny, zwariowany świat, w którym można zapomnieć o otaczającej rzeczywistości. Peace.
Peyton. (mniej)

Złość, gniew, amok i wszystkie inne synonimy towarzyszą mi od wczesnych godzin porannych
O tak, dzisiejszy dzień szczególnie zalicza się do dni kompletnie nieudanych.
Pr... (więcej)

Złość, gniew, amok i wszystkie inne synonimy towarzyszą mi od wczesnych godzin porannych
O tak, dzisiejszy dzień szczególnie zalicza się do dni kompletnie nieudanych.
Próba obrócenia wszystkiego w żart, śmianie się z tego i ogólne ignorowanie wyszło bardzo żałośnie.
Ktoś dziś powiedział, że lepiej nie dusić w sobie uczuć. I miał rację. * * *
Brak czasu daje się we znaki.
Staram się wszystko ogarnąć, w konsekwencji połowa rzeczy jest zrobiona "na-odwal-się", a druga nadal czeka na swoją kolej.
Zorganizowanie nigdy nie było moją mocną stroną.
Mimo tego walczę z tym.
Heh, i gdzieś tam sobie wierzę, że w końcu wygram. ;) * * *
Chciało by się pisać i pisać o wielu sprawach...
Ale nie umiem. Peace.
Peyton. (mniej)

Mówią mi, że zmieniłam się pod wieloma względami.
Chyba w końcu odnalazłam większą część siebie, niż dotychczas.
Nawet smutek zmienił swoją formę.
Rzadziej puka d... (więcej)

Mówią mi, że zmieniłam się pod wieloma względami.
Chyba w końcu odnalazłam większą część siebie, niż dotychczas.
Nawet smutek zmienił swoją formę.
Rzadziej puka do mych drzwi i nie oplata mnie swymi kajdanami, bez możliwości pozbycia się ich na jakikolwiek sposób.
Czasem łapie się na gdybaniu.
Może, gdybym wtedy postąpiła inaczej, dziś nie byłoby tak jak jest.
Ale to przeszłość.
Próbuję nadrobić stracone dwa lata na wszelakie możliwe sposoby.
I żyję tak, jak zawsze chciałam żyć. * * *
Dziś wieczorem wybywam na nowe, magiczne odkrywanie swego rodzinnego miasta.
... i chyba tego było mi trzeba ;) * * *
Kings Of Leon - Cold Desert Peace.
Peyton.
(mniej)

Nadszedł czas, by zmierzyć się z tym wszystkim.
Strach i drobne obawy wciąż targają moje serce, ale wiem, że wygram.
Smak porażki przesycił mi się - czas posmakować smaku sukce... (więcej)

Nadszedł czas, by zmierzyć się z tym wszystkim.
Strach i drobne obawy wciąż targają moje serce, ale wiem, że wygram.
Smak porażki przesycił mi się - czas posmakować smaku sukcesu. Przynajmniej takiego małego.
Jestem spokojna. * * *
Minione 62 dni były niesamowitymi dniami.
Nauczyły mnie, przekonały i dodały siły.
Oby tak dalej... Peace.
Peyton. (mniej)

Fala zimna przenikała moje ciało.
Zdrętwiałe palce z ledwością przewracały stronice starej książki w poszukiwaniu mądrości filozofów.
Poubierana po uszy i przykryta pier... (więcej)

Fala zimna przenikała moje ciało.
Zdrętwiałe palce z ledwością przewracały stronice starej książki w poszukiwaniu mądrości filozofów.
Poubierana po uszy i przykryta pierzyną nadal odczuwałam chłód.
Co jest z tym latem? * * *
Dzisiejszy zachód słońca zrekompensował wszystkie utracone zachody tegoż lata.
Góry błyszczały, powietrze drżało od emocji, a moje serce waliło z przejęcia.
Kos dawał kolejny koncert.
Natura powoli przygotowywała się do snu.
I znów chciało się powiedzieć – chwilo trwaj jak najdłużej!!! Peace.
Peyton. (mniej)

Zakochałam się w Krakowie na nowo.
Siedząc wczorajszego wieczoru nad Wisłą, chłonęłam całą sobą obecną chwilę.
To miasto znów mnie zaczarowało, swą odmiennością, magią i... (więcej)

Zakochałam się w Krakowie na nowo.
Siedząc wczorajszego wieczoru nad Wisłą, chłonęłam całą sobą obecną chwilę.
To miasto znów mnie zaczarowało, swą odmiennością, magią i optymizmem.
Potrzebowałam tego.
Śmiechu do łez, zwariowanych akcji, biegania po rynku...
Po prostu pozwoliłam sobie na komfort bycia sobą. * * *
Nie wiem, co chce robić w przyszłości.
Po prostu nie wiem.
Pogmatwane to wszystko, ehhh. Potrzebuję dobrej lektury do przeczytania.
Czegokolwiek.
I liczę na to, że mi coś ciekawego polecicie. ;)) Peace.
Peyton. (mniej)

Nawet nie wiedziałam, że oglądanie zdjęć może przynieść człowiekowi tyle frajdy.
Wspomnienia - słodkie i gorzkie, gdzieś tam się zagnieździły.
Ale nie przynoszą bólu, ty... (więcej)

Nawet nie wiedziałam, że oglądanie zdjęć może przynieść człowiekowi tyle frajdy.
Wspomnienia - słodkie i gorzkie, gdzieś tam się zagnieździły.
Ale nie przynoszą bólu, tylko wręcz przeciwnie - rozweselają na dłuugie godziny.
Nocne kąpiele w morzu, bieganie po miasteczku z bukietem kwiatów - ukradzionych z czyjegoś ogródka, delektowanie się winem do późnych godzin; wygłupy, żarty, śmiechy...
Kropla w morzu wspomnień.
Jest dobrze.
I cieszę się tą chwilą, jak nigdy ;)) Peace.
Peyton. (mniej)

Idealne wyobrażenie znikło w mgnieniu oka.
Dziwię się sama sobie, jak mogłam być taka głupia.
No cóż, człowiek uczy się na błędach - częściej swoich, niż cudzych.
... (więcej)

Idealne wyobrażenie znikło w mgnieniu oka.
Dziwię się sama sobie, jak mogłam być taka głupia.
No cóż, człowiek uczy się na błędach - częściej swoich, niż cudzych.
Mimo wszystkiego śmieję się z tego.
To był i jest solidny kop od życia.
Tak często mówiłam o zmianach, które same nadeszły.
Moje życie i tak zmienia się systematycznie co 10 dni. ;)

Peace.
Pozytywna (nadal i o dziwo!) Peyton. (mniej)

Wracałam dziś do domu bez duszy na ramieniu.
Pewna sprawa uległa w końcu wyjaśnieniu.
Nie wiem czemu strach tak długo mnie paraliżował przed tym wszystkim.
Źródło... (więcej)

Wracałam dziś do domu bez duszy na ramieniu.
Pewna sprawa uległa w końcu wyjaśnieniu.
Nie wiem czemu strach tak długo mnie paraliżował przed tym wszystkim.
Źródło smutku i wszystkich dzikich uczuć w końcu zostało zlokalizowane.
I w pewnym sensie pokonane doszczętnie.
W końcu :)
Zaczęłam na nowo cieszyć się chwilą.
Żółte słoneczniki cieszyły oczy, a sierpniowy wiaterek rozwiewał niesforne kosmyki włosów.
Otwarłam się na świat i ludzi.
I chociaż jestem świadoma, że nie raz zostanę zraniona i rozczarowana, to nie boję się tego, jak niegdyś.
Jestem bogatsza w życiowe doświadczenia.
O tak. Ten rok na pewno nie był zmarnowany.
Po prostu zbyt długo szukałam właściwej ścieżki.
Ale ciiii... Już koniec powtarzania się.
Czas zacząć coś nowego - na nowo. :)


Peace.
Peyton. (mniej)

Czuję, jakbym wyjechała stąd na kilka lat, a nie na kilkanaście dni.
Zmiany uderzyły z kosmiczną siłą w moje życie, przynosząc wiele radości i łez.
Wiem, że większość spraw wra... (więcej)

Czuję, jakbym wyjechała stąd na kilka lat, a nie na kilkanaście dni.
Zmiany uderzyły z kosmiczną siłą w moje życie, przynosząc wiele radości i łez.
Wiem, że większość spraw wraca na właściwy tor.
Jednak uczucie strachu wciąż gdzieś mi towarzyszy. * * *
Przeszłość miesza się z przyszłością.
Może i dobrze.
Kiedyś, jak nadejdzie właściwy czas, poukładam pewne wspomnienia w jedną całość. Peace.
Peyton. (mniej)

Był taki sam wieczór jak dziś.
Ta sama piosenka wywoływała dreszcz.
I tak samo pachniało powietrze – świeżością i czymś magicznym.
I chłodziło rozgrzane pol... (więcej)

Był taki sam wieczór jak dziś.
Ta sama piosenka wywoływała dreszcz.
I tak samo pachniało powietrze – świeżością i czymś magicznym.
I chłodziło rozgrzane policzki.
Na podłodze porozrzucane były książki – na wpół otwarte, przeczytane, zapomniane.
W sercu i w umyśle panował bałagan, myśli i uczucia wirowały, uderzając o siebie z kosmiczną siłą.
Wywoływały dzikie i nieokrzesane emocje.
Dziś zamiast książek na dywanie leży na wpół spakowana walizka, a na biurku leżą w nieładzie ubrania.
I jestem bogatsza w doświadczenia tych dwunastu miesięcy.
Codziennie coś sobie uświadamiam.
Zagadki świata rozwiązuję powoli, analizując je i próbując zrozumieć.
Czuję i wiem to, że wracam na właściwy tor.
Poradziłam sobie z tym sama.
Wiedziałam, że dam radę.

Peyton. www.youtube.com/watch (mniej)

Stary wiatr wspomnień przywiał co nieco ostatnio.
Ktoś kiedyś powiedział, że tylko artyści żyją przeszłości bądź przyszłością, zaś nigdy w czasie teraźniejszym.
Luźno rzucane s... (więcej)

Stary wiatr wspomnień przywiał co nieco ostatnio.
Ktoś kiedyś powiedział, że tylko artyści żyją przeszłości bądź przyszłością, zaś nigdy w czasie teraźniejszym.
Luźno rzucane słowa pozwalają na odkurzenie umysłu.
A głośniki huczą dobrą muzyką.
Byleby w tle słychać było gitarę i perkusję...
Reszta w tej chwili się nie liczy.
Szczere rozmowy były mi bardzo potrzebne.
Włosy urosły, są takie jak kiedyś.
Orchidea rozwinęła do końca swe pąki, ciesząc oczy delikatnym fioletem.
Kwiaty, które śniły mi się ubiegłej nocy, były najcudowniejszymi kwiatami pod słońcem.
Prawie wszystkie żarówki w domu już dawno przepaliły się. A świeczki się kończą.
Chrupie chrupki i z każda sekundą stwierdzam, że kocham coraz bardziej muzykę ;)
Chwilo trwaj!

Peace.
Peyton.
(mniej)

Gdy wali się mój mały/wielki świat mam ochotę uciec jak najdalej od problemów i tego całego galimatiasu.
Po prostu biec przed siebie.
Wykrzyczeć swój smute... (więcej)

Gdy wali się mój mały/wielki świat mam ochotę uciec jak najdalej od problemów i tego całego galimatiasu.
Po prostu biec przed siebie.
Wykrzyczeć swój smutek, żal i złość.
I nie wracać, dopóki wszystko nie wróci do normy.
Objaw tchórzostwa?
Może...
Ale jeśli cała struktura więzi, budowana przez kilkanaście lat, ulega destrukcji, nie mam innego wyjścia.
Ciągle próbuję wszystko złożyć do jednej kupy, skleić i udawać, że nic się nigdy nie stało.
Ale pozostawione rysy i tak nie pozwolą zapomnieć o tych wydarzeniach.
Nie wiem, co robić. Po prostu nie wiem.
Czuję się zagubiona.
I straciłam resztki zaufania do najbliższych mi osób. P. (mniej)

Dreptam w miejscu.
Od jakiś dwóch lat, może dłużej.
W tym czasie wiele rzeczy się zmieniło.
Miliardy błędów, miliony łez, tysiące rozmów, kilkadzies... (więcej)

Dreptam w miejscu.
Od jakiś dwóch lat, może dłużej.
W tym czasie wiele rzeczy się zmieniło.
Miliardy błędów, miliony łez, tysiące rozmów, kilkadziesiąt uśmiechów.
I czuję, że moje życie przypomina jakąś dziką karuzelę, na której wszystko jednostajnie wiruje – rozłożyste drzewo, roześmiane twarze, rozbite auto, zakochana para, starsi ludzie i znów rozłożyste drzewo...
Ale termin ważności mojego biletu powoli się kończy.
Nadszedł czas, by w końcu zejść z karuzeli i iść do przodu.
* * *
I tak, być może macie rację.
Moja własna droga niesie jakieś drobiny szczęścia, sama w sobie.
Florence and The Machine - 'Girl with one Eye'
Peace.
P. P.S.
Mam nietypową prośbę...
Polecilibyście mi jakiś dobry film, czy też wartościową książkę? :)
Dramat, psychologiczny, obyczajowy, kryminał... (mniej)

Powietrze stało się cięższe i nie da się nim oddychać.
Słońce pali niemiłosiernie - w odkryte ramiona, nogi.
Soczysta zieleń cieszy oko, tak samo jak i intensywność piwonii w o... (więcej)

Powietrze stało się cięższe i nie da się nim oddychać.
Słońce pali niemiłosiernie - w odkryte ramiona, nogi.
Soczysta zieleń cieszy oko, tak samo jak i intensywność piwonii w ogrodzie.
Ale coś jest nie tak.
Bo ciągle zbłąkane łzy i smutki krążą wokół mnie.
I błędne koło zamyka się, ot tak. * * *
"Prawdziwa chwila szczęścia ma swoja specyfikę – pojawia się znienacka, a ty nie jesteś do końca świadomy jej pochodzenia. Pozwalasz, żeby przyniesiona z nią radość rozpływała się w tobie, a uśmiech sam rozpogadzał twarz. Czujesz, że żyjesz. I czujesz, że wszystko jest w zasięgu twojej ręki." Peace.
Peyton.

(mniej)

Dym papierosowy gryzie w nozdrza.
Szczególnie jeśli jest to dym bliżej niezlokalizowany.
W międzyczasie wnikliwie analizuję, szlifuję i dopieszczam przyjazne terminy: am... (więcej)

Dym papierosowy gryzie w nozdrza.
Szczególnie jeśli jest to dym bliżej niezlokalizowany.
W międzyczasie wnikliwie analizuję, szlifuję i dopieszczam przyjazne terminy: ambalażu, art brutu czy też transawangardy.
Nie jest źle, przynajmniej tak sobie mówię. * * * Paleta niebieskiej barwy na niebie, przechodząca w mroczny granat i czerń, już dawno mnie tak nie zachwycała, jak dziś.
I mimo chłodnych wieczorów, wyściubiam nos ze swej pracowni, by choć przez chwilę poleżeć na zroszonej rosą murawie.
Podziwiać migoczące gwiazdy i wdychać zapach ziemi.

* * *
Nieoczekiwanie w moje ręce wpadły całkiem dobre (i przede wszystkim nowe dla mojego ucha) kawałki muzyczne.
Zawsze uwielbiam spontanicznie odnalezione piosenki, tudzież ich wykonawców.
Ehh, kocham, po prostu kocham muzykę!!!!
Peace.
Peyton.
(mniej)

Trwała struktura uległa chwilowemu zachwianiu.
Jednakże pojęcie chwili jest względne.
Zresztą jak i cała beznamiętna reszta.
Dzika apatia i jeszcze bardziej dzikszy mara... (więcej)

Trwała struktura uległa chwilowemu zachwianiu.
Jednakże pojęcie chwili jest względne.
Zresztą jak i cała beznamiętna reszta.
Dzika apatia i jeszcze bardziej dzikszy marazm stanowczo za długo dzielą ze mną każdą sferę.
Mam ochotę zamachnąć magiczną różdżką, powiedzieć 'hokus pokus' i zlikwidować TO wszystko raz na zawsze. * * *
Rozmowy o wszelakich uczuciach z dniem dzisiejszym oficjalnie stały się dla mnie najtrudniejszym z najtrudniejszych tematów. P. (mniej)

Gwiazdy znów zmieniły swe położenie.
Ziemia się kręci. * * *
Gubię swe smutki w codziennej marnotrawnej gonitwie.
Malo śpię, za to dużo śnię.
Z czasem sny... (więcej)

Gwiazdy znów zmieniły swe położenie.
Ziemia się kręci. * * *
Gubię swe smutki w codziennej marnotrawnej gonitwie.
Malo śpię, za to dużo śnię.
Z czasem sny stały się męczące i dręczą niepokonanym strachem co noc. * * *
Oddaje się muzyce i sztuce.
W tej i w każdej innej chwili.
A kalejdoskop uczuć zaskakuje mnie samą. * * *
Chyba w końcu wsiądę w pociąg i po prostu wyjadę stąd. Peace.
P. Trifonic - 'Lies'
(mniej)

Próbuję zebrać myśli i wszystko sobie poukładać.
Ale po co?
Żeby kolejny raz uświadamiać sobie, że zawaliłam na całej linii?
Najprościej jest zacząć wszystko od n... (więcej)

Próbuję zebrać myśli i wszystko sobie poukładać.
Ale po co?
Żeby kolejny raz uświadamiać sobie, że zawaliłam na całej linii?
Najprościej jest zacząć wszystko od nowa, uciekając od otaczających cię problemów.
Właśnie tak robiłam tak przez ostatnie 12 miesięcy.
Nowe postanowienia, nowe cele, nowe marzenia...
Czas w końcu stanąć face to face z prawdą.
Walczyć.
I zwyciężyć. * * *
Czuję, że trzymam pełne garście marzeń. Peace.
Peyton. (mniej)

Dzisiejszy dzień był kulminacją wszystkich dawnych i niedawnych wydarzeń.
I mimo tego, że tak wiele razy obiecywałam sobie zmiany, nie robiłam nic.
Co dnia zasypiam z nadzieją ... (więcej)

Dzisiejszy dzień był kulminacją wszystkich dawnych i niedawnych wydarzeń.
I mimo tego, że tak wiele razy obiecywałam sobie zmiany, nie robiłam nic.
Co dnia zasypiam z nadzieją na zmiany, budzę się z jeszcze większym przekonaniem, że to dziś - TEN wielki dzień.
W rezultacie nie dzieje się nic, oczekuję biernie na jakiś cud, czy coś w tym rodzaju.
Dostałam tyle kopów od losu, że chyba czas najwyższy się w końcu podnieś i otrząsnąć z tego cholernego letargu. P. (mniej)

"Walcz ponad swoje siły.
Przecież jesteś do tego zdolny – do poświęceń, ciężkiej pracy.
Wytrwałość, siła, determinacja dodają ci skrzydeł.
I nie pozwól... (więcej)

"Walcz ponad swoje siły.
Przecież jesteś do tego zdolny – do poświęceń, ciężkiej pracy.
Wytrwałość, siła, determinacja dodają ci skrzydeł.
I nie pozwól, by ktokolwiek je podciął.
Twoje marzenia, cele są w zasięgu ręki.
Musisz walczyć.
Tu i teraz." Peyton. (mniej)

Coś się zmieniło, coś pozostało takie samo, a jeszcze coś innego wróciło.
Chce mi się śmiać, biegać i pić piwo w różanej altance.
Karmić przestraszone gołębie, kt... (więcej)

Coś się zmieniło, coś pozostało takie samo, a jeszcze coś innego wróciło.
Chce mi się śmiać, biegać i pić piwo w różanej altance.
Karmić przestraszone gołębie, których nie lubię i dzielić się kanapkami z sałatą.
Wystawiać twarz do słońca i po prostu czuć się dobrze. * * * Układam wspomnienia dzisiejszego dnia.
Poszczególne urywki segreguję i chowam do odpowiedniej szuflady – na zapas, na kiedyś.
Na dni, kiedy zabraknie spontanicznego i szczerego śmiechu Peace.
Peyton. (mniej)

Uśmiecham się pod nosem.
Porzuciłam w kąt sardoniczne komentarze do wielkich ludzi z małego świata.
Albo i nie.
Walka wciąż trwa, jednak już na innych warunkach.
... (więcej)

Uśmiecham się pod nosem.
Porzuciłam w kąt sardoniczne komentarze do wielkich ludzi z małego świata.
Albo i nie.
Walka wciąż trwa, jednak już na innych warunkach.
Porażki dzisiejszego dnia motywują mnie. Wciąż i ciągle.
Obym wytrwała. * * *
Uczę się na nowo organizować swój czas.
W końcu przyszła pora na prawdziwą i ciężką pracę. Peace.
Peyton. ;)) (mniej)

Pomysł goni pomysł, a realizację czuć w powietrzu już od wtorku.
Jeden krok, drugi krok, trzeci krok...
Coraz bliżej osiągnięcia celu.
Oł yeah. Podoba mi się to!! :) Pe... (więcej)

Pomysł goni pomysł, a realizację czuć w powietrzu już od wtorku.
Jeden krok, drugi krok, trzeci krok...
Coraz bliżej osiągnięcia celu.
Oł yeah. Podoba mi się to!! :) Peace.
Peyton. (mniej)

Wylanie na siebie zimnej butelki wody spowodowało, że przebudziłam się z dziwnego letargu, który nie chciał mnie opuścić od wczesnych godzin popołudniowych.
Dosłownie obijałam... (więcej)

Wylanie na siebie zimnej butelki wody spowodowało, że przebudziłam się z dziwnego letargu, który nie chciał mnie opuścić od wczesnych godzin popołudniowych.
Dosłownie obijałam się o ściany, przepadałam przez własne nogi i chroniłam spieczone ramiona przed słońcem.
Góry wysłały mi już dawno zaproszenie w swoje skromne progi, a ja ciągle cierpię na brak czasu.
Może i dobrze.
Na razie wystarczają mi kąpiele w miastowych fontannach i pracowite wieczory z Ałpatowem. * * *
Potrzebuję ucieczki stąd.
Takowa propozycja sama dziś wpadła w moje ręce - dwutygodniowa, słoneczna, opływająca w dobre trunki i jedzenie. I dużo, dużo atrakcji.
Jednak zawsze pozostaje to małe/duże ALE.... Peace.
Peyton.
(mniej)

Pogoda spłatała dziś bardzo pozytywnego figla, dając salwę słońca i niczym nie zmącony błękit nieba.
Podczas przygotowywania porannej kawy, z nie do wierzeniem spoglądałam na termomet... (więcej)

Pogoda spłatała dziś bardzo pozytywnego figla, dając salwę słońca i niczym nie zmącony błękit nieba.
Podczas przygotowywania porannej kawy, z nie do wierzeniem spoglądałam na termometr za oknem.
Potrzebowałam tego. * * *
Uspokaja mnie widok latających gołębi Pana mieszkającego 10 domów dalej i widok gór, które dopiero dziś ukazały swoje najpiękniejsze oblicze.
I czysty błękit nieba, i to i tamto...
Cieszy mnie koncert oswojonego przez dziadka kosa, na którego woła Kuba.
Upajam się zapachem - coś pomiędzy wiosną, nadzieją, latem, a radością.
Coś w tym jest.
Chłonę te obrazy, dźwięki, zapachy, by zapamiętać je jak najlepiej,
Pragnę zachować to tylko dla siebie, równocześnie dzieląc się z innymi... P. (mniej)

Nabieram powietrze w płuca i powoli wypuszczam.
Łzy zdążyły już dawno zaschnąć na policzku, pozostawiając czarna smugę z rozmazanego tuszu.
Świat zaczął już normalnie funkcjono... (więcej)

Nabieram powietrze w płuca i powoli wypuszczam.
Łzy zdążyły już dawno zaschnąć na policzku, pozostawiając czarna smugę z rozmazanego tuszu.
Świat zaczął już normalnie funkcjonować, wskazówki zegara tykają tak samo jak sprzed dwóch godzin.
A ja nadal tkwię w lekkim marazmie i odrętwieniu.
Ehh, lepiej nie oglądać TAKICH filmów w deszczowe, smutne wieczory... * * *
Mam dosyć rozmów na temat związków.
Tak samo jak i po dziurki w nosie mam współczujących spojrzeń w moim kierunku i marnych słów pocieszenia.
Jest jak jest. I tyle. Peyton.
(mniej)

Zajadam się truskawkami w tenże pierwszy czerwcowy i na dodatek baardzo deszczowy dzień.
Moja setna próba ogarnięcia tego galimatiasu kończy się jak zwykle fiaskiem.
A z... (więcej)

Zajadam się truskawkami w tenże pierwszy czerwcowy i na dodatek baardzo deszczowy dzień.
Moja setna próba ogarnięcia tego galimatiasu kończy się jak zwykle fiaskiem.
A zegar tyka... * * *
Znów śniła mi się łąka.
Trzeci raz z rzędu, z tymi samymi kwiatami i świeżym zapachem mięty.
Z nutą niepewności, ciekawości i tajemnicy... * * *
Upajam się muzyką.
Tylko to wychodzi mi dziś najlepiej. P. (mniej)

Kilkanaście ostatnich minut ostatniego w tym roku majowego dnia.
Liczę straty.
Sumuję je, mnożę i dzielę - i za każdym razem bilans jest taki sam.
Biorę pozostawiony w k... (więcej)

Kilkanaście ostatnich minut ostatniego w tym roku majowego dnia.
Liczę straty.
Sumuję je, mnożę i dzielę - i za każdym razem bilans jest taki sam.
Biorę pozostawiony w kącie bagaż doświadczeń, wrzucam na obolałe plecy i wyruszam w nową drogę.
Czerwiec inspiruje. Przynajmniej mam taką nadzieję... Peyton. (mniej)

Powoli wracam na właściwy tor. * * *
Dorosłam do tego, iż mogę w końcu przyznać, że zmarnowałam mój dotychczasowy rok.
Tak po prostu, dni jedne po drugich, przelatywały... (więcej)

Powoli wracam na właściwy tor. * * *
Dorosłam do tego, iż mogę w końcu przyznać, że zmarnowałam mój dotychczasowy rok.
Tak po prostu, dni jedne po drugich, przelatywały mi przez palce, skupione na ciągłych rozmyślaniach, rozpamiętywaniach, łzach i sporadycznych radościach.
Powtarzając sobie codziennie, że w końcu to zmienię, nie robiłam nic w tym kierunku.
O tak, stałam się mistrzynią w kreśleniu przepięknych planów, gubiąc przy tym zapał do ich realizacji.
I w konsekwencji nie robiąc nic.
A nękający mój umysł ciągły strach w końcu zlokalizowałam i wypuściłam go w eter.
Czując przy tym błogą wolność... * * *
Wszystko zaczęło się od pewnej piosenki.
I od niej też wszystko się zakończy.
Mimo absurdu, stała się moim prywatnym fatum.
Słucham jej ostatni raz, zakopując na cmentarzu zapomnienia cały miniony rok - wszelaki ból, smutek, marazm. * * *
Niedawno stwierdziłam, że odkładam realizację swoich marzeń na chwilę nieco późniejszą.
Teraz pukam się w głowę i myślę sobie, że to była dosyć duuża pomyłka.
"Teraz jest czas, abyśmy lśnili.
Czas, kiedy nasze marzenia są w zasięgu, a okazje wielkie.
Teraz jest czas... abyśmy stali się ludźmi, którymi zawsze chcieliśmy być.
To twój świat. Jesteś tutaj. Znaczysz coś. Świat czeka." Adios.
P. (mniej)

Podobno, żeby iść naprzód, musimy się czasem cofnąć.
Zrobienie milowego kroku w tył umożliwia mi z dystansem popatrzeć na swoje życie.
Zlustrować te wszystkie błędy i ws... (więcej)

Podobno, żeby iść naprzód, musimy się czasem cofnąć.
Zrobienie milowego kroku w tył umożliwia mi z dystansem popatrzeć na swoje życie.
Zlustrować te wszystkie błędy i wszelakie inne sprawy.
Nie mam pewności, jak wykorzystam tą wiedzę.
Czy pozwoli mi na zrozumienie pewnych przypadków, poukładanie sobie wszystkiego.
I czy ją w ogóle wykorzystam... * * *
Nadal bawię się w poszukiwanie niezwykłego w zwykłym.
Wciągam w płuca majowe powietrze i chciwie łapię każdą chwilę szczęścia. Peace.
Peyton.
(mniej)

Jestem spragniona mocnych dźwięków, które ukoiłyby moją rozwścieczoną psyche i pozwoliły zapomnieć o trudach dzisiejszego dnia.
Bałagan panujący w mojej pracowni świadcz... (więcej)

Jestem spragniona mocnych dźwięków, które ukoiłyby moją rozwścieczoną psyche i pozwoliły zapomnieć o trudach dzisiejszego dnia.
Bałagan panujący w mojej pracowni świadczy o intensywnej pracy.
Już nie ogarniam porozrzucanych wszędzie książek, tysięcy wypisanych długopisów i miliony zapisanych mniej luz bardziej ważnymi informacjami kartek.
I miliardy myśli na minutę... * * *
Mam nieodpartą ochotę pójść w góry.
Położyć się na łące, czy też polanie i wpatrywać się w błękit nieba.
Błądzić na szlakach, spać pod namiotem, jeść roztopioną czekoladę i pomidorową w schronisku.
Czuję, że potrzebuję tego bardziej niż kiedykolwiek.
Ehh, niech tylko słońce wyściubi swój leniwy nos zza tych szarych, deszczowych chmur :) Peace.
Peyton.
(mniej)

Pokonałam dziś swoje słabości.
Sama nie wiem, skąd miałam na to odwagę, siłę i determinację - nie wnikam w to.
Odbicie się od dna i wypłynięcie ponad powierzchnię tafli wody po... (więcej)

Pokonałam dziś swoje słabości.
Sama nie wiem, skąd miałam na to odwagę, siłę i determinację - nie wnikam w to.
Odbicie się od dna i wypłynięcie ponad powierzchnię tafli wody pozwoliło mi na uwierzenie jeszcze bardziej w siebie.
Wierzę. Do cholery, tak mocno w to wszystko wierzę!!! * * *
Ciągle padający deszcz staje się powoli uciążliwy, nieznośny i nudny.
Szczególnie, kiedy deorganizuje wszelaki ruch, podtapia domy, z brukowanych uliczek robi brukowane rzeki.
I nie pozwala zasnąć, gdy bębni mocno o dach.
Czekam na słońce. Chce się w końcu nacieszyć tą majową wiosną! * * *
Przyśnił mi się dzisiejszej nocy.
Stał w niebieskiej bluzie w moim pokoju, z łobuzerskim uśmiechem na twarzy i rozczochraną czupryną.
Pojawił się znienacka w moich śnie tak samo, jak w moim życiu.
Przypomniał mi się, kiedy na dobre pogodziłam się z tą całą sytuacją.
Mimo wszystko, nie pozwalam sobie na kolejny bolesny cios.
Czas żyć dalej i tworzyć nowe, wspaniałe wspomnienia. ... bynajmniej nie słoneczne, ale meeega pozytywne pozdrowienia.
Peyton. (mniej)

Od kilku dni mój humor jest taki sam jak aura za oknem - zmienny, kapryśny i zdecydowanie pesymistyczny.
Znów toczę walkę sama z sobą, jednak na innych warunkach niż kie... (więcej)

Od kilku dni mój humor jest taki sam jak aura za oknem - zmienny, kapryśny i zdecydowanie pesymistyczny.
Znów toczę walkę sama z sobą, jednak na innych warunkach niż kiedyś.
Teraz jest inaczej, gdyż jestem bardziej świadoma swojej siły, która w końcu do mnie wróciła.
Nie poddaje się - i to jest dla mnie najważniejsze. * * *
Jestem mistrzynią w psuciu pierwszego wrażenia.
Drugiego zresztą też. No i trzeciego również...
Wydarzenia z przeszłości, które powinny zostać już dawno pochowane na cmentarzu zapomnienia, nie pozwalają mi na zmianę tego.
Blokada, ot co. Piosenka: Bang Gang - 'Follow' Peace.
Peyton. (mniej)

Czasami mam wrażenie, że wyjeżdżając zabrał cząstkę mnie.
Od tamtej chwili czuję się zagubiona, nieobecna, przytłumiona i wiecznie smutna.
Każdą najmniejszą chwilę radości zach... (więcej)

Czasami mam wrażenie, że wyjeżdżając zabrał cząstkę mnie.
Od tamtej chwili czuję się zagubiona, nieobecna, przytłumiona i wiecznie smutna.
Każdą najmniejszą chwilę radości zachłannie łapię i staram się ją przedłużać na wszelkie możliwe sposoby.
Zważając na to wszystko czuję się szczęśliwa.
Nauczyłam się doceniać błahe rzeczy, mało istotne i na ogół nieważne.
To wszystko pomału staje się absurdalne i niedorzeczne. Zaprzecza samemu sobie.
Jednak wiem i jestem tego wręcz pewna, że to się kiedyś skończy - to wieczne czekanie na coś/na nic.
Odetchnę wtedy pełną piersią i na mojej twarzy zawita TO szczęście. * * *
Oglądając w weekendowe popołudnie film "Amelia" umocniła się we mnie jakaś wiara.
Coś gdzieś pękło, otworzyło się i zaczęło na nowo funkcjonować i żyć.
Zobaczymy, co będzie dalej...
Jak na razie rozkoszuję się soundtrack'iem z tegoż filmu.
... i jest dobrze. Peace.
Peyton.

(mniej)

Tego jedynego dnia w roku znów go zabrakło.
Tak samo jak rok temu.
Może i dobrze. Nie ma się do czego przyzwyczajać. * * *
Czarne chmury kolejny dzień z rzędu os... (więcej)

Tego jedynego dnia w roku znów go zabrakło.
Tak samo jak rok temu.
Może i dobrze. Nie ma się do czego przyzwyczajać. * * *
Czarne chmury kolejny dzień z rzędu osnuły swym mrokiem niebo.
Na mojej szyi wisi złote serduszko.
I już wiem, że od dzisiaj nic nie będzie takie samo.
Z minuty na minutę mój umysł powraca z otchłani otępienia.
Jednak najgorsze jest to, że po tylu dawkach śmiechu, przychodzi samotny, mroczny wieczór.
I noc, kiedy tysiące myśli stara się przejąć władzę całkowitą nad moim umysłem.
I nie daje mu spokojnie zasnać... * * *
Dzisiaj do szczęścia potrzebna jest mi tylko muzyka Roguckiego, gorzka herbata i świeże majowe powietrze. Peace.
Peyton. P.S.
Od dnia dzisiejszego mam dosyć:
a) waniliowej wódki
b) soku z limetki
c) czekolady. (mniej)

Pierwszą połowę dnia mogę śmiało nazwać feralną.
Biegi przełajowe na autobus opanowałam już do perfekcji.
Ale utrzymanie równowagi w tychże środkach transportu jeszcze n... (więcej)

Pierwszą połowę dnia mogę śmiało nazwać feralną.
Biegi przełajowe na autobus opanowałam już do perfekcji.
Ale utrzymanie równowagi w tychże środkach transportu jeszcze nie...
Nienawidzę ciekawskich i współczujących spojrzeń kierowanych w moja stronę, gdy nie zdarzę się niczego chwycić podczas gwałtownego hamowania autobusu.
Światła zielone również nie były moimi sprzymierzeńcami.
Czerwone omijam z daleka od pewnego grudniowego zdarzenia, gdy panowie policjanci wpakowali mnie do radiowozu za nierozróżnianie kolorów sygnalizacji świetnej.
Do tego dochodzi uciążliwie i ciągle padający deszcz, wyjątkowy brak porozumienia się z otoczeniem i ciągła upartość telefonu komórkowego.
Zadziwiając samą siebie, zaczęłam się z tego wszystkiego po prostu śmiać.
... i świat od razu wydaje się milszy. :)
(mniej)

Uczucia, które towarzyszyły podczas słuchania danej piosenki, wracają do mnie na nowo.
Odsłuchując stare, zapomniane utwory po raz kolejny przeżywam smutek, radość, żal, rozcza... (więcej)

Uczucia, które towarzyszyły podczas słuchania danej piosenki, wracają do mnie na nowo.
Odsłuchując stare, zapomniane utwory po raz kolejny przeżywam smutek, radość, żal, rozczarowanie, szczęście.
Przykładam policzek do chłodnej poduszki i poddaje się urokowi chwili.
Mrok otula mnie, deszcz bębniący o szybę przynosi ukojenie... Peace.
Peyton. (mniej)

Czasem mam ochotę stąd po prostu wyjechać.
Spakować najpotrzebniejsze rzeczy, założyć zegarek na rękę i wsiąść do pociągu.
I nie wracać tak długo, dopóki nie zapomnę dr... (więcej)

Czasem mam ochotę stąd po prostu wyjechać.
Spakować najpotrzebniejsze rzeczy, założyć zegarek na rękę i wsiąść do pociągu.
I nie wracać tak długo, dopóki nie zapomnę drogi z przystanku autobusowego do domu.
... po prostu uciec na jakiś czas i poukładać sobie parę spraw. * * *
Czy przyznanie się do tęsknoty to objaw porażki?
Czy mam w ogóle prawo tęsknić?
Czy też powinnam żyć tak, jakby to wszystko nigdy nie miało miejsca? Peyton. (mniej)

Wszelakie spotkania rodzinne są zawsze przeze mnie długo wyczekiwane.
Perspektywa spędzenia z nimi choć troche wiecej czasu niż zazwyczaj napawa mnie optymizmem.
Kocham swoją r... (więcej)

Wszelakie spotkania rodzinne są zawsze przeze mnie długo wyczekiwane.
Perspektywa spędzenia z nimi choć troche wiecej czasu niż zazwyczaj napawa mnie optymizmem.
Kocham swoją rodzine – za ich nieobliczalność, spontaniczność, żarty.
To jedna wielka kupa wariatów - poczynajac od dziadków, kończąc na psie. Bo przecież On też należy do naszej “bandy”. (: * * *
Mama upiekła placek.
Tym razem nie jest to bliżej nieokreślona, czarna bryła ani też zakalec.
I o dziwo nie pomyliła cukru z solą. * * *
Niespodziewane pojawienie się tęczy na niebie sprawiło mi pewną rodzaju frajdę.
Szczególnie w ostatnich dniach, każdy powód do śmiechu i radości jest dobry.
Próbuję odnaleźć na dobre swoją dawną pogodę ducha.
Czuję, że jestem krok od tego.
Uciekam od łez, żalu, rozgoryczenia...
Muszę definitywnie pozbierać się i na nowo zacząć żyć. Tak po prostu. Peace.
Peyton.
(mniej)

Czar prysł - to było do przewidzenia.
Chyba muszę stanąć twarzą w twarz z prawdą.
I przyznać się do porażki... * * *
Otoczona co dnia fałszywością, dwulicowością i obłu... (więcej)

Czar prysł - to było do przewidzenia.
Chyba muszę stanąć twarzą w twarz z prawdą.
I przyznać się do porażki... * * *
Otoczona co dnia fałszywością, dwulicowością i obłudą trudno jest mi funkcjonować.
Przybieram maską i buduję cegła po cegle nowy mur wokół siebie.
Nie jestem sobą.
Brak mi mojej dawnej zapalczywości, wewnętrznej siły, zaciętości, wytrwałości.
Co się, do cholery, dzieje?!?!?! * * *
Przydałoby się nosić zapasowy uśmiech w kieszeni.
I wyciągać go za każdym razem, gdy mój własny zawodzi. * * *
Uwielbiam te wiosenno - kwietniowe wieczory. Peace.
Peyton.
Jem - "Maybe I'm Amazed"
(mniej)

Definitywnie w tym momencie zbiera się na burzę.
Wiatr wpada do mojego pokoju przez otwarte na oścież okno i przynosi słodko - świeży zapach.
Jak dla mnie, w tym momencie czas ... (więcej)

Definitywnie w tym momencie zbiera się na burzę.
Wiatr wpada do mojego pokoju przez otwarte na oścież okno i przynosi słodko - świeży zapach.
Jak dla mnie, w tym momencie czas się zatrzymał.
Bałagan panujący w mojej "pracowni" znikł, tak samo jak i troski dzisiejszego dnia.
Rozkoszuję się tą chwilą.
I śmieję się z tego, że nieznośny wiatr nawiał na parapet i moje kolana zagubione płatki kwiatów z kwitnących drzew. (: * * *
Pozwoliłam odejść przeszłości w przeszłość.
Nie tęsknię już, jak dawniej.
Nie myślę tak często o tym wszystkim, jak kiedyś.
Widocznie tak miało być.
Nasze drogi miały się rozejść raz na zawsze.
I niech już tak pozostanie... Peace.
Peyton. P.S. Dzięki, Kevaquel, za komentarze. Miło jest mi je czytać. :) (mniej)

Śmieję się - to dobry znak.
Cierpię na brak zorganizowania - meega zły znak.
Pod krzesłem leżał jeden grosz (reszką do góry) - dobry znak.
... i tak codziennie. ... (więcej)

Śmieję się - to dobry znak.
Cierpię na brak zorganizowania - meega zły znak.
Pod krzesłem leżał jeden grosz (reszką do góry) - dobry znak.
... i tak codziennie. * * *
Na polu jest coraz cieplej. Kwiaty w ogrodzie szaleją.
Kos co rano i co wieczór daje darmowy koncert na moim balkonie.
Pranie na polu schnie w oka mgnieniu, a ja wygrzewam się w kwietniowym słońcu.
Oł yeah, chwila szczęścia - mimo wszystko... * * *
Coś mi się zdaje, że wszystko na nowo zaczyna się zmieniać.
Odnalazłam zagubioną magię muzyki i czuję się z tym wspaniale. Peace.
Peyton. (mniej)

Nieodparta chęć pójścia na jakikolwiek koncert o mocniejszym brzmieniu zaczyna mnie nawiedzać na nowo.
Mam potrzebę zrobienia czegoś okropnie spontanicznego, szalonego, całkowi... (więcej)

Nieodparta chęć pójścia na jakikolwiek koncert o mocniejszym brzmieniu zaczyna mnie nawiedzać na nowo.
Mam potrzebę zrobienia czegoś okropnie spontanicznego, szalonego, całkowicie zbzikowanego.
Oł yeah, mam nadzieję, że w końcu mi się uda. * * *
Nieoczekiwana rozmowa na temat przyszłości dodała mi skrzydeł i kolejną dawkę determinacji.
Chyba jestem gotowa na podjęcie radykalnego kroku. W końcu.
Powoli wracam na stabilniejszy grunt... * * *
Gdzieś zasłyszane:
"Co z tego, że ludzie na Ciebie patrzą, skoro i tak zobaczą tylko to, co podpowie im pierwsze wrażenie?" Peace.
Peyton. P.S. Moje uzależnienie od muzyka zmaga się z dnia na dzień. Czuję się z tego... dumna. (mniej)

Zdecydowanie bałagan robi się sam. * * *
Kocham leniwe, wiosenne wieczory.
Leżąc w półmroku na łóżku, wsłuchuję się w słowa Roguckiego i Kiedis'a i oddycham świe... (więcej)

Zdecydowanie bałagan robi się sam. * * *
Kocham leniwe, wiosenne wieczory.
Leżąc w półmroku na łóżku, wsłuchuję się w słowa Roguckiego i Kiedis'a i oddycham świeżym, kwietniowym powietrzem wpełzającym do pokoju z otwartego okna.
Totalna olewka na wszystko... * * *
Cholerne uczucie tęsknoty znów wróciło.
Mimo wszystko nie podwoiło swoich sił, aczkolwiek nadal zadaje bolesną ranę w okolicach serca.
Wierzę, że wytrwam.
Ostatnie 7 miesięcy dodało mi przeogromnej siły, którą poczułam dopiero kilka dni temu.
Ale dzięki niej uczę się budować wszystko od nowa i jak najlepiej. * * *
Chcę się zatopić w jego oczach i zostać obdarowana jego uśmiechem.
Szansa na szczęście pojawiła się znienacka i pragnę, by w końcu się udało. Peace.
Peyton.


(mniej)

Gardło daje o sobie znać - wypijanie hektolitrów zimnego soku wieloowocowego i wcinanie zapomnianych na okres zimowy lodów pomarańczowych, jest tego jasną przyczyną.
Li... (więcej)

Gardło daje o sobie znać - wypijanie hektolitrów zimnego soku wieloowocowego i wcinanie zapomnianych na okres zimowy lodów pomarańczowych, jest tego jasną przyczyną.
Liczę na to, że przyjmowanie słodkich tabletek i ssanie ich co 3 godziny nie wejdzie w moją rutynę na najbliższe kilka dni.

* * *
Wiosna w moim mieście nadal nie może się obudzić.
Jej drzemki i nieróbstwo źle wpływają na mój stan ducha.
Z niecierpliwością oczekuję kwitnącej wiśni w ogrodzie sąsiada i czerwonych tulipanów tuż pod moim oknem.
I bzu... Jego słodko - mdlącego zapachu i ciemnofioletowej barwy - bo taki jest najpiękniejszy.

* * *
Nie chce już patrzeć na teraźniejszość z perspektywy przeszłości.
Chcę i pragnę z całego serca zakończyć tamten etap swego życia - definitywnie.

* * *
Pokonywanie lenistwa stało się moim nowym hobby.
Tak więc stos książek leżących na komodzie nie powinien mnie przerażać.
Ale czemu, do cholery, on rośnie w oczach?!

Peace.
Peyton.
(mniej)

"Wydaje się bowiem [...] że piszemy nie palcami, lecz całą swą osobą. Nerw, który zawiaduje piórem, okręca się wokół każdego włókna naszej istoty, przewleka ... (więcej)

"Wydaje się bowiem [...] że piszemy nie palcami, lecz całą swą osobą. Nerw, który zawiaduje piórem, okręca się wokół każdego włókna naszej istoty, przewleka przez serce, przenika wątrobę." V. Woolf * * * Osobiście, chodzi mi raczej o wyrażanie swoich myśli, namiętności i tego wszystkiego, co siedzi w duszy i umyśle. Nie umiem żyć bez pisania. Czegokolwiek, gdziekolwiek...
Więc postanowiłam wrócić, by na nowo męczyć.
Nowy etap w życiu, nowe nadzieje, nowe radości i smutki.
Po prostu nadszedł właściwy czas, by poukładać sobie wszystko, co ostatnimi czasy się nieźle pogmatwało. I tyle, jak ma początek. (:
Peyton. (mniej)